Sivas'ı Yasa Boğan Kızılırmak Hikayesi!

1927 Yılı İlkbahar Sabahı!

1927 yılında yaşlı bir çoban ve oğlu İbrahim'in; koyunları sürmek için Sivas'ın bir köyüne gelmesiyle başlamıştı her şey. Çoban sevilen sayılan biriydi. Her zaman ki gibi işini yapıyordu fakat bu sefer çok başkaydı..

Oğlu İbrahim kuşburnu toplamadan dönen ağa kızını görüp aşık olmuştu. Öylesine bir aşktı ki bu zamanla köyde duymayan kalmamıştı İbrahim'in aşkını. Aklından çıkmıyordu, babasına yalvarıp yakarıp ağa kızını istemesi için ikna etmiştir.

Çoban Ağa Kızını İster!

Çoban oğluna kıyamaz, köy ağasına gider ve durumu izah eder; oğlunun aşkını, ona söylediklerini birer birer anlatır. Fakat ağa gurur yapar vermez. İkinci kez çoban köy halkıyla dönünce halk ağaya 'Çoban olmak suç mu? İbrahim'den daha iyisini mi bulacaksın?' diye baskı yapar hep bir ağızdan ağa 'tamam' der. O günden sonrası köy için en çokta İbrahim için şenliktir; kazanlar kaynar yemekler yapılır yedirilir. Halkta çobanın gücü yetmez diye elinden geldiğince düğün masrafları için yardımcı olurlar. Tüm gece yağmur yağar coşkun kızılırmak daha da coşar.

Ve Büyük Gün Gelir...

Gün gelin alma günüdür. Hasret bitecek aşıklar kavuşacaktır. Gelin almaya gidilir, bazı köylüler ise köyde kalıp gelinin gelmesini beklerler. Gidip gelini alırlar gelin ve ailesi ata bindirilir sıra iki köyü birbirini bağlayan Kızılırmak'tan geçmeye gelmiştir, gelin ailesi, damadın ailesi ve insanlar geçerken köprü taşıyamaz ve yıkılır. Geride bekleyen köylülere haber gönderilir insanlar kurtarmak için gelir ama hepsi ölmüştür.. Gelin ise bulunamaz kızılırmağın azgın sularında kaybolur. Tüm köyler yasa boğulur ve bu acı öylesine yürekleri yakmıştır ki günümüze kadar ulaşmıştır. Türlü çeşitli Kızılırmak'a ağıt, lanet türküleri yazılmıştır..

Söyle veysel sözü sana
Yılda kıyar üç beş cana
Selleri ev yandı hani
Kızılırmak seni seni.. 'Aşık Veysel'