Aşk Nerede Kalır?

Sensiz ilk günün, soğuk bir pazar sabahında yalnızlığa uyanmak. Sanki o minicik yüreğinin sıcaklığı dünyamdan gidince tüm kainat buz tutmuş gibi. İnsanın elindekini kaybetmiş olmasının verdiği çaresizlik vardır hani. Piyangoda kaybettiğin milyonlara ya da şansızlığına değil de az önce cebinde duran parayı kaybettiğinde içi sızlar.

Oysa sen sen benim dünyamdaki en büyük şansımdın, mutluluğa kapı aralayan biletimdin

Daha en derinlerimde, yüreğime sakladığım tek mutluluk şansım. Sonra bir dahasına üzere kayıverdin ellerimden. İnsan alışıyor bir çok şeye ama bir türlü kabullenemiyor; kabul edemiyor ya elinden gidenleri. Yoksun artık, Biliyor musun?

Seni kaybetmenin acısı bir yana; Her hatırada seni yeniden yeniden yeniden hatırlamak en acısı

Sen gittin ama aşkın, sevgin hep burada kaldı. Ayakların üşüdüğü için sıcak dursun diye yorganın içinde bıraktığın çoraplarında mesela. Ağzını kapatmadan dolaba unuttuğun meşrubat şişelerinde. Hiç aklımda yokken birden bire karşıma çıkan banyodaki dış fırçanda. Üşüdüğün için giydiğin mavi kazağıma sinen kokunda.

Hiç yokken durduk yere alet çantasının içinden tel tokalarında. Her gün özenle uğraştığın saç örgülerinde Zihnimde ara vermeden dönüp duran hatıraların yetmiyormuş gibi, olmadık zamanda karşıma çıkan eşyaların acıtıyor yüreğimi.

Sensiz ilk günün, soğuk bir pazar sabahında yalnızlığa uyanmak. Sanki o minicik yüreğinin sıcaklığı dünyamdan gidince tüm kainat buz tutmuş gibi.

Şimdi her soğuk hava,

Seni hatırlatacak bana.

Seni toprağa verdiğimden bu yana çamur kokusu seni hatırlatacak bana. Aşk nerede nerede diye soruyorlar bana. Sen söylesene izini bırakmadığın bir yer kaldı mı hayatıma.