Nerede Sahi O Esas Aşklar Gerçek Sevdalar

Bunu herkes en az bir kez sormuştur kendi kendine. Nerede o eski aşklar, sevdalar diye.

Aslında bir yere gittiği yok. Çünkü günümüzde giden yürüyen ilerleyen bir şey yok. Maalesef... Sadece ve sadece tüketen, öğüten, yok eden, parçalayan toplumlar haneler devletler ülkeler kısacası insancıklar olup çıktık. Eskiden azın kıymeti çokun yokluğunda değerliymiş. Şimdi çokluğun da yokluğu var gibi bir şey var ortada...

Artık bereketi gitti her şeyin

Eskiden insanların derdi çilesi sıkıntısı çokmuş ve inanılmaz biçimde bu dertler sıkıntılar onları yılmaz savaşçılar haline getirebiliyormuş. İnanmayacaksınız belki ama bunun tek bir sebebi varmış. Tabii ki birbirilerine duydukları sevgi ve saygı hoşgörü anlayış ve birlik beraberlik duygusu. (Günümüzde değerini yitirmiş olan öz değerlerimiz ) Enseyi karartmak ya da içinizdeki gam ve kedere boğmak değil derdim ama eğri oturup doğru konuşalım. Artık gerçekten sevmek dediğin de kimin aklına karşılıksız sadece saf bir sevgi geliyor ki aklına... Günümüzde empoze edilen şeyler bile o kadar bariz ortadaki, güvenmek bile insanlar için artık lüks oldu. Sadece güvenerek sırtını dayabiliyorsan sevdiceğine ne mutlu sana.

Sürekli bir şüphe sanki içini karıncalar kemiriyor, sürekli sherlock holmes gizemi filan ve üretilmiş acılardan hayatın gerçek acılarına bile yüzleşememek korkusu...

Ve sırf yalnız kalmamak adına ya da bir ömür pişman olmayayım diye yalnızlığa demir atma durumları. Kendi içimizde yalnızlaşmalar. Yani şunları düşünmek bile yeterince yorucu iken ne gerek var ki bunlara. Hayat zaten zor iken neden işkence haline getiriyoruz. Neden anı yaşayamıyoruz. (Anı yasamayı haram şeylere sürüklemeden helal daire çerçevesinde olarak her türlü mutlu olma eylemi için geçerli )

Neden sürekli birilerinin dedikodusunu yapma kuyusunu kazma ya da birileriyle uğraşma çabası içindeyiz?

Farkında değil misiniz çağların aslında ne kadar gerisinde kaldığımızı. Üreten ilerleyen çağdaş bir toplum ve dünya olabilecekken neden bunlar oluyor anlamak güç... Çok fazla soru cümlesi olmuş olabilir ama muhakeme ve irade (ön beyinin ) işlevini arttırmak için yapılacak en iyi şeylerden biri soru sormak sorgulamak ve merak duygusudur. Hiç merak ediyor muyuz biz insanoğlu napıyoruz nereye gidiyoruz bu gidişimiz nereye ucu bucağı var mıdır diye.

Açıkçası ben çok iyi görmüyorum. Çünkü her şey gibi duyguları da tüketen bir varlık olup çıktık. Halbuki insanı insan yapan şeylerden en önemlisi düşünen ve hissedebilen duygularıyla hareket edebilen bir varlık olmasıdır... Arkadaşlar son olarak yazmış olduğum bir yazı vardı onu da yazıp yazıma son vereceğim sabırla olduğunuz için teşekkür ederim ama bu bilince birilerinin fark etmesine vesile olursak ne mutlu bize...

Sevdadan büyük olurmuş eski insanların çilesi

Şimdilerde düşünüyorum da insanlar zerre kadar hak etmiyor o insanların yaşadığı gibi saf duyguları yaşamayı! Öyle bir devirdeyiz ki öyle duyguları ara ki bulasın... Esasında insanlar kendi cezalarını kendileri kesmişlerde haberleri bile yok! Herkes yakınır oldu nerede eski aşklar, sevdalar diye! Bre densiz ortada yaşanılacak saf samimi duygu mu bıraktınız! Eski insanlar sevdiğinin elini tutmaktan korkardı, haya ederdi sevdiğini haram sevda ile sevmeye! Şimdilerde ise ne haya kaldı ne başka bir şey! Artık arkalarına baktıklarında güvenecekleri insan bulamaz oldu beşer. Şaştı eşref saati, eşek saatine denk geldiğinden olsa gerek. İnsan, insan olmaktan çıktı canavar oldu adeta.. Allah sonumuzu hayır etsin ne diyeyim ki!