Mutlu Olalım Olmasına Ama...

Herkes mutlu olmak ister hayatta. Bunun için çırpınıp dururuz bir ömür. Bazen mutluluğumuz çok kısa sürer bazense hiç olamayız. Hatta bazı zamanlar mutlu olamasak da etrafımızdakileri mutlu etmeyi becerebiliriz.

Aslında ne kadar çok gülersek gülelim gülüşümüzde hep bir hüzün oluyor. Kimi olaylar kimi insanlar gülüşümüzü hüzne çevirir. Tam gülersin o an aklına öyle bir olay gelir ki üzülürsün.

Bana çok kez olan olaylardan biri de o kadar mutlu olurum ki o an bulutlardayım sanki ama sonra bir insan gelir aklıma gözlerimden yaşlar dahi akar. "Mutluluktan ağlıyorsun değil mi?" Değil

Bir insanı o kadar seversiniz ki canınızın bir parçası olmuştur. Ama hayat onu size vermez. Ve sevdiğiniz kişinin sevdiğiyle mutlu olduğu anları gözünüzle görürsünüz. Canım dediğiniz insan canınızı çıkarır.

Peki mutsuz insanlar ne yapar?

Mutsuz insanlar yazar bence. Mutlu insanlar neden yazsın ki "Aa bakın ne kadar mutluyum. Herkes bunu görüp çatlamalı" dediği için mi? Hiç sanmıyorum.

En zor anınızda da gülümseyin

Ciğeriniz parçalanıyor olsun gülümseyin. Etrafınızda sizin mutsuz olmanızı keyifle izleyecek o kadar insan var ki. Kimseye bu hazzı yaşatmayın. Bir köşe bulduğunuzda ağlarken insan içine çıktığınızda gülün, yalandan da olsa. Unutmayın gülmek herkese yakışıyor.