Gelmeyeceğini Anladığım An

Merhaba arkadaşlar bu bencemde ilk ve son aşkımı anlatacağım. 9. Sınıftaydım onu gördüğümde bakışlarının masumluğu ilgimi çekmişti ama o zamana kadar kimseyle çıkmamış , çıkmaya karşıydım. Fakat gönle söz geçmiyor o aklıma girmişti ve benim onu düşünmediğim zamanım yoktu.

Onunla hiç konuşmamıştım ve ona platonik aşık olmamın ikinci ayıydı

Oda bana bakıyordu artık, bilmiyordu o bana bakınca içimin titrediğini. Gözleri gözlerime değmişti, o masum gözleri onu düşünmekten uyku girmeyen gözlerime değmişti.

Sesini çok merak ediyordum hayal edip duruyordum. Bir gün numarasını alıp aradım ve başkasını sevdiğini söyledi. İnanamadım. Bana neden baktın? dedim o ise işin buraya geleceğini tahmin edemedim zaten numaramı değiştiricem ikinci dönemde yokum arama demişti.

Ondan sonraki haftalar dışarı çıkmamıştım ve gerçekten numarasını değişmişti. Okuldan giderken yanıma geldi ve özür dilerim konuşamıyorum ne olur anla beni senden istediğim bekle beni dedi.

Biliyor musunuz ? Geçen yıl mezun oldum ve o hiç gelmedi tam beş yıl oldu ben hala bekliyorum unutamadım. Ama eksildim ümitlerim yok hayallerim yok çok yorgunum. Bekliyorum ama gelsede kabul etmem. Onu beklemek alışkanlık haline geldi artık. Şimdi gelse soracağım tek bir şey var.

Bu şehrin lanet sokakları neden seni bana getirmedi hiç?