Sevdiğim Adamın Kara Gözleri Gibi Sesinde de Boğuldum!

Sabaha karşı saat 05.50 ben yine onun fotoğraflarına bakıyor profilinden çıkmıyor özlem dolu şarkılar dinliyordum içimde onun sesini duymaya dair derin bir istek oluştu heyecanla telefona sarıldım kendimi frenleyemiyordum korkuyla karışık ona olan duygularımı açıklama çılgınlığını ruhumda hissettim ellerim istemsizce tuşlara basıyordu " Alo " sesini duydum ağzımı kapattım hunharca gülmeye başladım lakin konuşamıyordum bedenim titriyordu kalbim sıkıştı nefesim kesildi telefonu elimden bıraktım.

Bir kez daha cesâret ettim!

Keşke konuşsaydım dedim kendi kendime fakat o şansımı kaybettim. Çünkü; Telefonu açmıyordu ah benim platoniğim sesini bile duyamadım. Belki bir gün yine ararım.. #Hoşçakall..

Yine hayallere, rüyalara kaldık iyi mi?