Babam ve (eski) Sevgilim...

Bu benceyi yazmadan önce şu an sevgilimle ayrıldığımızı dile getirmeliyim.

Çok sevdim. O kadar sıkı sarıldık ki birbirimize, hiç bir zaman ayrılığın konusu geçmezdi. Her gün şükrediyordum rabbime iyi ki diyordum..

Ama gün geçtikçe beni bir köle gibi kullanmasını hazmedemedim. 2 dakika geç yazsam o günü burnumdan getirirdi. Üniversitede 2. öğretimi kazandım. Buna karşılık beni cezalandırması gerektiğini söyledi, o aslında beni hep cezalandırırdı...

Gidip eski sevgilisiyle çay içecekmiş, bunun karşılığı bu olmalı dedi ve ben yine de onu bırakmadım hep o benden ayrılırdı zaten...

Baba? Baba, benim babam, ne kadar uzağız seninle? Aynı evdeyiz belki her gün gözümün önündesin ama ben seni çok özlüyorum. Sana çok ihtiyacım var baba ...

Belki sarsan beni sarılsan hiç bırakmasan benim ona ihtiyacım olmayacaktı baba. Her yaptığımda kusur aramayıp geceleri gelip öpseydin bunca acıyı çekmezdim belki. Buna ihtiyaç duymamda senin de payın var. Bunu asla unutma baba...

Uykusuzluk yüzünden belki de saçma bir bence yazdım şimdiden yorumlarınız için teşekkür ederim.