Pardon Beni Terk Eder misin?

Etrafta bir sürü insan bulunduğu durumdan şikayetçi maalesef. Önüne hayatını açıp bir bir sorguluyor neyi var neyi yoksa. Özellikle de yok olanları olmadığı için sorguluyor. Hal böyleyken önüne kattığı hayatla birlikte kalbi kırık olarak devam ediyor yoluna. Değişim yok, yenilenme yok. hala aynı kozasının içinde bir gün kelebek olmayı bekliyor.

Tırtıllar kozanın içinde altı hafta boyunca kelebek olmak için beklerler ve etraflarını ipek ağlarıyla örterler ki onları arı, kuş gibi dış tehditlerden korusun diye.

Bu insanlar ipek ağlarıyla sarıp sarmaladıkları hayatlarında kaç altı hafta geçmiştir hala kozanın içindedirler.

Çıkamazlar çünkü; değişim risk demektir. Mantığın altında yatan terk edememe duygusu budur işte. Bir tür tehdit. Eğer terk edersen bir daha kazanamazsın. Özellikle kişilerin özel hayatlarında görülen sorundur bu ' Terk edememek '. Bitmiş olan ilişki içinde sona gidip tekrar başa dönerler, bir tür kısır döngü gibi. Oysa bitmiştir zaten hem ruhsal yönden hem bedensel.

Davranış bilimcileri ve psikologlar vazgeçememekle ilgili birçok görüş paylaşmıştır. Vazgeçip yeni alınan bir karardan sonra, bu kararın bilinmezliğinden kaynaklı korkular üretiyormuşuz. Bu korkular tarafından beynimiz de bu kararın engellenmesini sağlıyormuş. Bu durumdan sonra korkularımız giriyor sanırım devreye. Korkmamak ve mantıksal mazeretlerden kaynaklanan bu durumu normalleştirip yeni kararların içinde bulmalıyız kendimizi.

Bitkisel hayata giren ilişkinin çek fişini artık, süründürme kalbini, acıtma.

Çünkü kalp ne kadar acıyacağını kendi iyi bilir.

Şimdi sal elindeki tüm ipleri. Biraz toparla kendini, yenile yıkılan hayallerini, umutlarını, ümitlerini. Değişim böylelikle çorap söküğü gibi hızlıca gelir.

Peter Drucker ’a göre vazgeçmesini bilmemek, yarının fırsatlarını geçmişe kurban etmek demektir.

Yarının fırsatlarını geçmişe kurban etme sakın.

Terk etmek psikolojiye bağlandıktan sonra daha mı kolaylaştı ne! Yaşasın terk etmeler ve edilmeler ...