Aşk Acısı Diye Kıvrandığımız Şey Nedir?

Hepimizin hayatında yaşadığı, yaşamak istediği bir duygudur aşk kuşkusuz. Kimi en iyisini yaşamak ister hayaller kurar kimi yaşıyordur bazısı da lanet etmiştir bu duyguyu yaşadığı için.

Tatlı kıskançlıklar, sahiplenme duygusu, gezip eğlenebileceğin, dertleşebileceğin yakışıklı/güzel birini kim hayatında istemez değil mi?

Ancak biliyorsunuz ki her güzel şeyin mutlaka bir sonu vardır.

O güzel rüyamız bir gün bitebilir. Maddi manevi duygusal cinsel olarak bir çok şeyimizi paylaştığımız o güzel insan artık hayatımızda olmayabilir.

Bu hayattaki her duygu insan için değil midir? Aşk, ayrılık, mutluluk, depresyon.

Eee madem hayatımız boyunca illa bir yerlerde acı çekeceğiz neden bunu daha zorlaştırıyoruz? Öncelikle annen ölmedi kolun bacağın kopmadı kanserde değilsin. O acı seni öldürmüyor.. Olgunlaştırıyor. Neden herşeyi kötü imkansız ve gerçekten son gibi görüyoruz?

Dememişler mi beni öldürmeyen şey güçlendirir?

Dememiş mi Allah(cc) kuluma taşıyamayacağı yükü vermem.

Ben onsuz yaşayamam unutamıyorum demek bir savunma değildir.

İnsanlar aç, hastalıktan kıvrananlar var, annesiz babasız insanlar var. Bu hayatta dert edilecek en son şey karşı cinsin artık hayatınızda olmayacak olmasıdır. Biz istemezsek hiç bir şey bu kadar zor olmaz. Ben demiyorum ki ayrılır ayrılmaz gül eğlen.

Herkes payına düşen acıyı çekecek.

Ağlayacak. Ancak her şey yerli yerinde ve kıvamında.

Hele ki bu yüzden birilerini incitmek, yara bandı niyetine kullanmak, intihar etmek, bir şeylerden vazgeçmek çok saçma!