Tarif Edebilseydik Bunca İmaya Gerek Kalmazdı

Tek başına sevgi ne ise yarar ki? Güven yoksa, emek yoksa, fedakarlık yoksa, en önemlisi de vefa yoksa sevgi ne ise yarar?

İşte sevgi o zaman sadece acı verir. Seni günden güne öldürür. Canını yakar. Sanki kalbinde bir kirpi varmış gibi dikenleri her yerine batar. O, eskiden belki de tutunduğun tek şey iken, artık kurtulmak istediğin bir yük olur.

Ama eğer gerçekten çok sevmişsen yine de aptal gibi sevmeye devam edersin. Ne acı.

Asla düşünmezsin başka birini daha çok sevebileceğini, hatta daha çok sevmeyi geç, bir daha seveceğine ne de sevileceğine inanmazsın. Ama yine sever, yine üzülür, yine bir daha sevemeyeceğini düşünmeye başlarsın.

Eğer şanslıysan ilk seferde bulursun gerçek sevgiyi. Ama eğer değilsen bir ömür ararsın, kendini inandırmaya çalışırsın her tattığın sevginin o sevgi olacağına. Sonra da bir bakmışsın hiç geçmediğini düşündüğün zaman ellerinden kayıp gitmiş.

Ne demiş Attila İlhan;

Sevmek insanın yüreği kadar, Küçükse büyüğünü taşıyamazsın.

Umarım herkes kendi yüreği kadar sevilir.