Yalnızca Çıkarcı İnsanların Aklına Gelebilecek Tasarruf Yöntemleri!

Kış günü kombiyi kısıp, her gece misafirliğe gitmek.

Kış günü her gün kapı kapı gezip, ayda en az 2-3 kere evinize uğrayan bu insanlar, mevsim bahar ve yaz olunca sizinle iletişimi keserler. Ta ki kasım ayı gelip, soğuk yüzünü gösterene kadar da size karşı hiç müsait olmazlar.

Dışarıda yemeğe çıktığınızda ortak tabak istemek.

Yemeğe siz bir kişi gidersiniz, o kankasını, misafirini, kuzenini, çocuğunu getirir. Onlar 4 kişi siz tek kişi ama hesabı iki kişi ödüyor! Biri de siz. Ortak hesap isteyen kişilere karşı dikkatli olmanızı öneririm bu nedenle. Bir kere "birlikte yemeyelim, ayrı ayrı olsun" dediğinizde bu görüşme son görüşmeniz olur. Sizi de herkese cimri olarak anlatır.

"Limitim dolmuş, üzerimde bozuk yok, sen de var mı" sözlerini dilinden düşürmemek.

Aklıma üniversiteden arkadaşım gelir hep. Ne zaman bir yere gitsek istisnasız bu cümleyi kurardı. Oysa parası da vardı ama biraz da alışmışlık herhalde "canım ben de yok sen de var mı ya" derdi. Maalesef ki partilerin aranmayan yüzüydü kendisi...

"Ay bu aldığın çok güzelmiş bana versene" diye diye gardırobunu yenilemek.

Hepinizin çevresinde vardır muhakkak. Herkesten bir parça toplayan toplaya sizden çok kıyafete sahip bu insanlar istemekten asla çekinmezler. Ancak. Ne gariptir biz onlara "hayır, veremem" demekten çok çekiniriz. Var bu işte bir gariplik ama ne...

Sürekli acındırarak konuşarak hep en iyisine sahip olmak ve eleştirilmez konuma ulaşmak.

İnsanlar ajitasyon yaptığında otomatik olarak dışarıdan gelen eleştirilerin ve sorgulamaların yok seviyesine ineceğini bilirler. Bu yüzden sıklıkla toplumdaki zaaf neyse o konuda bir acındırma konusu bulurlar. Doğal olarak çabalamaksızın çok iyi konuma gelebilir ya da sizden iyi şeylere sahip olabilirler. Zaten amaç emeksiz yemek değil mi onlar için.