Aşk; Kendini, Kendini Bilmeyene Feda Etmektir

Can özüm,gecem gündüzüm;

Eminim seninle uyandığım sabah,daha aydınlık olurdu. Seni öpebilmek, sana sarılmak var ya. Bir insanın dokunuşunun bu denli etkili olacağını düşünmemiştim.

Can Özüm Seviyorum.

Seni sevdikten sonra aşkın normal birşey olmadığını anladım. Bunu bana sen anlatabildin, kimse anlatamazken... Ya o çocukluk aşkları... Hepsine gülüyorum, geçiyorum belki ama o günlerden bu güne dek kocaman olan kalbimi nasıl oldu da sen doldurabildin?

Bana aşkın tanımını yapan tek erkeksin

Bunun bu denli anlam ifade edebileceğini asla düşünememiştim. Nasıl oluyor da bir kadının hayatına ona onun kadın olduğunu, özel olduğunu, insan olduğunu hatırlatabilen bir erkek çıkabiliyor ve hayatının tam merkezinde yer alabiliyor?

Şimdi hayatımda bir parçasın gölgem gibi. Nereye gidersem seni görüyorum, karanlıkta sen tarafından öpülüyor gibi hissediyorum. Yanımda olmadığını bilinçaltıma anlatamıyorum.

Rüyamda görmüştüm oysa senin bana sarıldığını el ele tutuştuğumuzu 's'en ve 'b'en im 'biz' olduğumuzu.

Derdim ki, ''Allah'ım ben onunla kurduğum hayalleri yaşayamam yapamam''. Her seviyorum diyene hayır diyen ben nasıl oluyor da sana bir kere bile 'hayır' diyemedim? Can özüm seviyorum.

Sana kızdığım zamanlar çok oldu fakat on saniyeyi geçtimi hatırlamıyorum. Ama kalbim kırık değil. İçinde sen varsın, kırmamaya çalışıyorum.

Bazen senden nefret edebiliyorum ama insan çok sevdiğine kırılır, kızarmış her zaman.

Dünyada kavuşamasak bile, baki olan ahirettir orada vuslat gelir mi bize?

Seni sev(eceğim)iyorum.