Ben Hiç Öyle Hissedemedim

Okula gidiyorum. İşe gidip çalışıyorum. Arada birilerine yardım ediyorum. Arkadaşlarım var. Annem var 💜 sağlıklıyım. Yüzde yüz olmasa da...
Hürüm akıllıyım bin bir şükür. Bin bir şükür ki ne bir uzvum eksik ne de engelim var...
Espriler yapıp yapılan esprilere gülüyorum. (iyi olanlara tabi) Para biriktiriyorum lazım olur diye. Bir kısmını bağışlıyorum, arkadaşlarımla sohbet ediyorum.
Fakat... Çok uzun zaman oldu.
Kendime güvenmeyeli, özgüvenle yürümeyeli çok uzun zaman oldu. Kendimi güzel bir kız gibi hissetmeyeli çok uzun zaman oldu. Yıllar oldu. 21im. 12-13den beri keşfettim kendimi. Çocuktum sadece ama o zaman da kadınlık genç kızlık duygularım yoktu ki. Çocuktum... Çocukçaydı... Yani o güzellik olgusu yoktu çok.

Ben hiç genç kız olmadım.

Hiç kadın olmadım olamayacağım. Kendimden kadın diye bahsederken çekiniyorum. Birileri gülücek bana. öyle dedim diye sen kadın mıydın der belki çünkü çok defa sen kız mıydın diyenler olur. Çok garip ve ironik. bir erkek kız gibi davranıp giyinmediği sürece sırf çirkin diye kalkıp da ona kız gibi demezler ama bir kız erkek gibi giyinip davranmasa da ona erkek gibi denilir bazen... Sen demezsin sen denildiğini de görmezsin fakat başkası der... Bir başkası daha der ve bu can yakar.

Ha bir de şu her şey kafada bitiyor aldırma olayı var. Hatta bunu taktığımız için bize kızılır. Sen izin veriyorsun denir duruşunla alakalı denir. İnsanların ağzı torba mı? Büyük bir pişkinlik bu. Hem can acıtacak söz söylensin hem de öyle de. Sana nasıl bir duruşum oldugunu söyleyim mi? (ki bu durumda duruşun fazla sert olursa bu seni erkeğe benzetmelerini kolaylaştırır.) İyilik, sevgi, feministlik, adalet, eşitlik, cumhuriyet ve Atatürkçülük, samimiyet, suçlara ve haksızlıklara, yanlışlara karşı ses çıkarmak!

Güleryüzlülük ve dozunda sıcakkanlılık. abartmamak, birebin katmamak (bunu yapan erkek gözüme çirkef bu tarz benim kızı gibi görünür), dozunda hoşgörü saygı bencil olmamak. Bunlar benim hayattaki değerlerimden bazıları. Ama bunları takan, söyleyen kim? Varsa yoksa dış görünüşüm. Sorsan kimse dikkat etmez edenlere kızar peki bizim canımızı yakan kim? Bize bunları söyleyen kim? Suratımıza suratımıza çirkinsin diyen kim? Bizle kaba konuşulacak biri olmasak da kaba konuşan kim? Hakkında bizle dedikodu çıkınca üzülen kim? Suratını buruşturup ıyy yapan kim? Bize sen de erkeksin diyip diyip sonra da takma başka değer ve erdemlere yönel diyen yüzsüzler kim?

Bu duyguyu sadece hisseden bilir.

Güzel kızlardan daha aşağıda daha şanssız hissediyorum.

Ben kendimi eksik hissediyorum. Güzel kızlardan ve kadınlardan daha aşağıda daha şanssız hissediyorum ve böyle hissettiğim için çok korkuyorum. Hep böyle hissedeceğim diye. Bu hüzün hep içimde var olacak diye.

Günah diye...

Allah gücenecek diye ama engel de olamıyorum...

Yaşlandığımda geriye bakıp da hissedemediğim, yaşayamadığım, içimde kalan uktelere tekrar tekrar üzüleceğim diye.

Psikiyatriye gittim bizde senin gibiyiz (sağ ol ya 11 yıl okumuş dünyanın en büyük klişesinden başka söyleyecek teselli cümlesi yok.) demekten ve kullanmadığım zamanlarda başımı döndürmekten başka etkisi olmayan bir ilaç vermekten (üstelik prospektüsüne baktım yaşıma uygun değil) başka bir iş yapmadı. Psikologa gittim işe yaramadı. Aptallıktı zaten insanı mutsuz eden etken ortadan kalkmayınca neden mutsuzluğu kalksın ki...

Evet mutsuzluk... Bunu hissediyorum. Hiç erkek arkadaşım olmadı. Hiç flörtüm olmadı sanaldan yapılan birbirimizin resmini ve ismini bile görnediğimiz saçma sapan olanlar dışında, gerçek bir flört. Giç benden hoşlanan olmadı. Hiç aşık olan olmadı. En tipsiz diyeceğiniz erkek bile beni beğenmedi. Ben 10 yaşı dayken komşunun 5_6 yaşındaki minik oğlu dışında. Ailedekiler bile sempatik olmadığımı söylerler hatta abilerim tarzım değil yaratık vs...

Böyle olmak sanki suçmuş gibi bu yğzden öyle şeyler yapıp söylerler ki...

Abartıyorsun diyeceksiniz. Boş beyinli diyip daha kötü durumda olanlardan örnekler vereceksiniz ama bu benim suçum değil ki. Bu bir suç değil. Böyle hissetmeyen bunu anlayamaz ki. Acı herkese farklı ulaşır ki... Kimsenin bunu küçümsemeye hakkı yok ki. Evet belki abartılı bu hissettiklerim ama öyle sabrediyorum sadece ve amalarımı yapıyorum. Bizim gibi olmayanların sahip olmaya pek de mecbur kalmadığı amaları. Ama çok zeki ama çok başarılı ama çok iyi biri ama çok zengin ama çok kafa dengi ama çok eğlenceli... Sizden daha fazla çünkü hem böyle hem de sıkıcı olırsa, kim ne yapsın di mi? (kompleksliyim evet. Üzülüp hissediyorum! Estetikle bile tam olarak güzel biri olama belki falat bu duyguyu yaşayıp da bilen varsa bu ezikliği atlatan varsa elbet yazabilir. Yorumlarınız kaba ve kırıcı olmazsa... Ben hayatın tadını çıkarmaya çabalıyorum fakat hep bir heyecan eksik... Bir tutku eksik...

Ha, bakın şu çok güzeldir. :))