Sen ve Ben, Gerçek Olabilir miydik?

İşte Bence Aşk Böyle Birşey...

Merhaba KScanlar, ilk parçasını https://www.kizlarsoruyor.com/ask-iliskileri/a49424-kazandigini-sandigin-o-an linkinden paylaştığım 'İşte Bence Aşk Böyle Birşey' adlı bencenin devam yazısı ile birlikteyiz. Çaresizlikler üzerine kurulu umutsuz bir aşkın tanımını, gerçek bir hayat hikayesinden yola çıkarak sizlere aktarmaya devam ediyorum, giriş kısmını ilk parçada geçtiğimiz için hikayenin bundan sonraki kısmında heyecan ve merak unsurunun ileriye seviyeye çıkacağını belirtmek isterim.

Günlerden cumartesi, öğlen yemeği icin yemekhaneye girdim ve o an heyecandan yürüyüşüm değişti, çünkü bütün güzelliği ve karizmasıyla orda oturmuş yemek yiyordu, tabi yanında o kısa boylu arkadaşı yine. Yemeğimi alarak kızın birkaç masa uzağında karşısına oturdum, kısa boylu kız bana bakıyor hala, ama asıl bakmasını umduğum o muhteşem kız bir kere bile bakmadı yine. Hızlıca yemeğimi yedim çünkü onlarda kalkmak üzereydiler. iki üç dakika sonra beraber kalktılar, bende bır süre bekleyip hemen arkalarından takip etmeye başladım, yurt kalabalık olduğundan beni farketmiyorlardı. Yurttan çıkış yaparak yolun karşısındaki dolmuş durağına gittiler, bende arkalarından giderek duraktaki yerimi aldım. Durakta birkaç kişi daha vardı, ben en geride durarak konuşmalarını dinlemeye çalışıyordum, Allahım yaaa rüzgar her estiğinde saçlarının o muhteşem kokusu yüzümü okşuyordu, ne kadar güzeldi ne kadar asildi...

Gözlerinin etrafına yaptığı koyu makyaj beni adeta eritiyordu, bir insan bu kadar şirin bu kadar güzel bu kadar karizmatik olamaz diye düşünmekten kendimi alamıyordum, haksızlık bu, haksızlık...

Ben bu düşünceler içerisindeyken, gizemli kız durakta kimseye aldırış etmeden şarkı söylemeye başladı, asla unutamadığım anlardan biridir bu, Özlem Tekin'den 'çok pis terketti yar' adlı şarkıyı söylüyordu, sesi müthiştıi, bir süre söyledi ve sustu, o arada yanındaki arkadaşıyla konuşurken ismini ögrenmeyi başarmıştım, Derya...

Dolmuş geldi, bindiler, hemen arkalarından ben bindim ve bir sıra geriye oturdum, tanımadığım bir kaç kişi hakkında muhabbet ediyorlardı, yol boyunca saçlarını inceledim, ne kadar guüzellerdi, dokunmak koklamak istedim o an, ama o kadar imkansızdı ki herşey, cennete uzaktan bakmak gibiydi ona bakmak, hayatımın en renkli yolculuğuydu bu, hiç bitmesin ıistedim, sonsuza kadar sürsün bu yolculuk...

Yirmi dakika kadar sürdü bu yolculuk, şehir merkezindeydik, indikleri durakta bende arkalarından indim, bir dükkana girdiler, gümüş eşyalar satan küçük bir dükkandı, dükkanda görevli kızla öpüştüler, bende bugünlük bu kadar yeter düşüncesiyle oradan uzaklastım. Çok heyecanlıydım. Bende bilgisayar ürünleri satan arkadaşımın dükkanına gittim. Akşama kadar orada oyalandım, akşamda kapanma vaktine yakın yurda giriş yaptım. Yatakta hep o gün yaşadıklarımı düsünüyordum, ne kadar güzeldi herşey onunla, rüya gibiydi, rüya içinde rüyaya daldım...

Günler geçiyordu ama ben onu hiç göremiyordum. Birgün yine yemekhanede karşılaştık, bu sefer yakın oturmuyorduk, yanımdaki arkadaşa onu göstererek, şu kızı tanıyor musun ya da hakkında bir bilgin var mı diye sordum, "oğlum o kız satanistmiş ya , aklında bir düşünce varsa bile hemen vazgeç, bir kaç kişide teklif etmiş hepsiyle alay etmiş"...

İnanılır gibi degildi, o an ne düşüneceğimi şaşırmıştım, aklım almıyordu, böyle melek yüzlü bir kız nasıl satanist olurdu, ayrıca kızın birkaç kişiylede alay etmiş olması bende iyice karamsar bir hava yaratmıstı, zaten karamsardım oldum mu zifiri karanlık...

Ama ne olursa olsun aklımda hep o vardı,hiçbir şey onu düşünmeme engel olamıyordu. Arkadaşa telefon numarasını bulması için ricada bulundum, çok ısrar etti vazgeç vs. diye ama ne mümkün, bu kız benım yasantımın bir parçası gibiydi artık, olmayacağını bile bile kendimi ona adamaktan vazgeçemiyordum. Arkadaşımı ikna etmeyi başardım, sonuçta yurtta benden eskiydi ve kendi çapında bir kız çevresi vardı, bana yardım edebilecek tek kişi oydu.

İçimde degişik bir heyecan vardı, sürekli gözlerindeki koyu makjalı yüzü hayalimde canlanıyordu, acaba bir imkanı varmıydı, bu iş olurmuydu sürekli düşünüyordum. Derslerle ilgim kalmamış ve sınavlarımda kötü gitmeye başlamıstı, okulu uzatma tehlikesi ufukta görünüyordu, ama hiçbir şey o an için umrumda değildi, varsa Derya yoksa Derya...

Aradan bir hafta kadar geçti, arkadaşım birgün elinde küçük bir kağıt parçasıyla yanıma geldi, telefon numarasını bulmuştu, o an heyecandan ölebilirdim ama bir türlü elindeki kağıdı bana vermiyordu...
Çok ısrar ettim ama bir türlü vermiyordu, sonuç olarak ısrarlarımın yanına birde yemek sözü vererek numarayı almıştım, çocuklar gibi sevinçliydim. Sanki kıza arkadaşlık teklif etmişim ve o da kabul etmışte, harika bir ilişkim varmış gibi başka bir boyuta geçmiştim. İlk gün yatağıma uzanarak sadece ne yapmam gerektiğini düşündüm. Giriş kısmı çok önemliydi ve kötü bir giriş herşeyi geri dönüşü olmayan bir duruma sokabilirdi, çünkü kız çok karrizmatik ve havalı bir tipti, benım ise kendıme özgüvenim bile yoktu. Sonuç olarak mesaj çekecektim ama bunu o gece yapmadım, sakin olup bir plan yapmam gerekiyordu.

Ertesi gece yatağımda uzanırken ellerim titreyerek gönderdiğim ilk mesaj ;

'Çok iyi bir sesin var, Özlem Tekin'i senin sayende bir kez daha sevdim'...

olmuştu...

*devam edeceğim.

Bilgilendirme amaçlı etiketler;

@yırtık-konvers @Anka-yı_Muğrib @Çakiiii @HaCiİJJ @Herkestenfarklı6