Bir Duvara Şiir Olamadık Seninle Be Sevgili

Hangi bir söz vardır ya "gidersen şair olurum kalırsan senin." Ne güzel sözdür o öyle! Biz belki duvarlara şiir olamadık, ya da olduk ama biz olarak değil. Birazdan görecekleriniz de ayrı ayrı, yahut gizliden gizliye şiir olmuşlardır.

İnsan sevdiğinde mi deli olur, yoksa deli olduğundan mı sever?

O kadar masumca seviyoruz ki aslında, sevdiğimiz insanın yüreğimizde duruşunu bile seviyoruz.

Bazen de işte şiir olamıyoruz, bir umut bekliyoruz. Peki ya umut var mı?

O gemi bir gün gelecek mi be İsmail abi?

Ne muazzam şeysin sen, sadece sen mi? Seni sevmek bile muazzam. Bu aşkın canımı yaksa da muazzamsın işte her şeyinle.

Benimle olduğu zaman çayı şekersiz içerdi, yanında ben yokkense çayını şekere boğardı. Bir gün nedenini anlattı bana. Sen gördüğüm en güzel şeysin, benim şekerim senin gözlerin. Çayımı gözlerine bakarak yudumluyorum. Ama sen yokken, gözlerine bakamıyorum. Bu yüzden şekere ihtiyaç duyuyorum belki de.

Bazen de şiirinizi bulmuşsunuzdur zaten. Her sözünde, her gülüşünde bir anlam vardır.

Canım diyorum sana, ilk günden beri canım olmuştun zaten. Canım derken kalbim öyle hızlı atıyor ki ölecek gibi oluyorum.

Diyorum ya bazen biz şiir olamayız. Biri sever biri gider, bir zaman sonra sevende gider. Yani seven de vazgeçer, vazgeçirtirler.

Senin gözlerinde kayboldum ben, kayboldum ama kurtulmak istemedim. Sonsuza kadar kaybolabilirdim orda.

Tüm sokaklar uyudu sevgili

Bas bas bağırıyoruz "sarılın ulan" diye. Sarılmıyorlar be azizim. Şu hayatta kimseye sarılmadım. Ya sarılmadan ölürsem, işte en çok da buna yanarım.

Gözlerine baktığımda gülümsetiyordun beni, gözlerinin içi gülüyordu senin. Gözleri gülen bir adamın gülüşü çok merak ettim. Ve bir gün güldün, o gülüşünle tutuldum sana.

Yüzün o kadar güzel ki. Bir yıl boyunca denize gitmeyi bekleyen bir çocuk en sonunda kavuşuyor denizine. O kadar berraksın, o kadar engin ve bir o kadar da mükemmel.

Eğer bu şekilde bir evlenme teklifi alırsam sanırım dünyada benden daha mutlusu olamaz.