Sevgiliye Şiir...

Biliyor musun, öyle özledim ki seni...
Ne kadar üzdüysen de..
Ne kadar başbaşa bıraktıysan da
Gözyaşlarımla ve çığlıklarımla beni..
Ne kadar tuzla buz ettiysen de ruhumu..
Gülümseyebildim başkasının çiçeklerine
Tüm yapmacıklığımla hem de..
Sicim sicim kan ağlarken yüreğim
Başkasıyla kurdum hayaller ben!
Sensiz hayal düşünemezken
Hayal ederek başkasının sen olduğunu
Mutlu olmaya çalıştım ben!
Yapamayacağımı anladım ben senden sonra
Başkasıyla mutlu olamayacağımı...


Hayır bir umut değil bu sözcüklerim..
Bütünüyle bil istedim sadece
Yani, bilmen neyi değiştirecekse..
Gözyaşları içinde kalakaldım o günkü gibi
Sensiz yapamayacağımı anladığım o gün olduğu gibi..
Şimdi buz gibi ellerim.
Ve biliyor musun,





Senden sonra bütün eldivenlerimi çöpe attım ben..
Senin elin tutmayacaksa buz gibi olmalı ellerim benim!
O rüzgar esmeli parmaklarımın arasından
Toz toprak olmuş yanaklarımı temizlemeli gözyaşlarım
Vapurdan sana el sallarkenki duyguları hissetmeliyim daima
Diz çöküp ardından ağlamayı da öğrenmeli bedenim
Yaptığım hataların bedelini sensiz geçecek yıllarla ödeyebilmeyi de..



Çıkar onu içinden diyor aklım kalbime..
Ve biliyor musun
Kalbim reddediyor unutmayı seni
Saklandığın yerden çıkmıyorsun kalbimde..
Çıkartamıyorum..
Ne yapsam
Ne etsem
Ne kadar ağlarsam
Parçalasam da kendimi
Kilitlemişsin kendini kalbimin o ıssız köşesine
Çık ordan artık diye yalvarsam da yakarsam da
Çıkmıyorsun işte..
Saklambaç oynuyoruz adeta kalbimin derin köşelerinde


Şimdi buz gibi ellerim
Yüreğime toprak atmaktan nasırlaşmış ellerim
Not defterime yazdıgın yazıyla uyuyorum her gece
Gözyaşlarım ısıtıyor vurduğun kalem darbelerini
Unutmuyorum o geceyi
Şevkat otelini unutmuyorum sevgilim
Solgun renklerim canlanıyor düşününce iç çekişimizi
Küçük bir kız çırpınıyor ama hala taaa derinlerde
Gözleri kör, yüreği kor, bedeni karanlık
Umuduyla yaşayan..
Elinde elma şekeri olan
Coşkulu ve neşe dolu küçük bir kız..
Gözlerinden umut pınarları akıyor
Haykırıyor
Bağırıyor
Çığlık çığlığa ağlıyor..
Kanlar geliyor burnundan
Umursamıyor küçük kız..


Senden sonra yeni kıyafetler aldım..
Ellerime manikür yaptırdım..
Birlikte geçirmişiz gibi günler geçirdim
Adını bile bilmediğim hastalıklar edindim ben senden sonra..
Kan görüyor artık ellerim...
Umursadığım şey ruhumun hep senin yanında olacağı
Ölüme bir adım daha yaklaştığımı hissettim ben senden sonra..
Kollarında ölmek artık tek hayalim...




Saçlarımı kestim senden sonra ben..
Sevmezdin sen beni böyle..
Oluk oluk gözyaşı döküldü lavoboya dökülen saçlara..
Güzel olmadı ama umrumda değil..
Dedim ya umrumda olan artık tek şey
Kollarında ölmek bebeğim..
Her gece rüzgar senin sesini fısıldadı senden sonra
Bana söylediğin güzel sözleri kulağıma
Seni özlediğimi yazdırdı camın buğusuna
Sadece ben gördüm..
Bir de sevmiyor seni diye haykıran kuşlar...



Şimdi buz gibi ellerim
Nemli ve buğulu göz bebeklerim
Bilmiyor..Ah! Kimseler bilmiyor..
Attığım her adımın, aldığım her nefesin bana eziyetini...
Bugün de dün gibi yanımdaydın sevgilim..
Boğaza bir duman üfledim
Yeni başlangıçlar yaptım ben senden sonra
Güzel bir yer hazırladım kalbime..
Oraya koydum sevgini
Bir nağme döküldü dudaklarımdan
Seni anlattı sözlerim
Mutluluğumuzu özledi kalbim
Acıya tahammülü öğrendi benliğim
Küçücük de olsa anılarımızla dolu beynim
Seni ASLA unutmayacağını söylediler her daim...