Sevgiliye Şiir (Devamı)

Gecelerim de gündüzlerim gibi benim artık senden sonra
Hıçkırıklarım da ayrılıklarım gibi...
Kendi zeminimde ayakta durabilmeyi öğrendim
Ama olmadı, bayıldım ve düşüverdim yolun ortasına
Topuklarım kırıldı ardından bakarken
Hastanede ismini sayıkladım belki kaç defa..

Ölüm kokulu nefesim sayıkladı ismini
Senden sonra sürekli seni hayal ettim ben..
Aşkın anlamını öğrendim..
Senin mutlu oldugunu bilmek yeterdi bana..
Bu mutluluk oldu benim için..
Hayalin gülümsedi, çığlığım soldu..
Senden sonra böyle mutlu olabilmeyi öğrendim ben..

Kaçıp saklandık derin köşelerine
Her karışı seninle dolu kalbimin..
Bulamasın bizi kimse diye haykırdık delice
Hep güzel hayaller kurduk..
Sarıldık sımsıkı sarıldık
Nefesim karıştı nefesine
Ama kimse bulamadı bizi orda..
Alamadılar seni benden..

Seninle dolup taşmayı öğrendi kalbim..
Berrak pınarlarımız çılgın volkanlarımız vardı bizim..
Saçlarımı tarattırdım gümüş taraklarla ben sana
Işıldayarak çıktık mağaramızdan
Cıvıl cıvıl şakıyan kuşlar karşıladı bizi
Ama kimseler bulamadı bizi orada..
Alamadılar seni benden..

Şimdi buz gibi ellerim..
Senden sonra sayısız kere ağladım ben çığlık çığlığa..
Sayısız belki de bayılıp düşüşlerim kaldırımlara..
Gözlerim kapanırken seni gördüm adeta
Gülümsüyor ve el sallıyordun tıpkı o günkü gibi
Seni en son gördüğüm günkü gibi..
Ben vapurdayken iskeleden el sallayışın gibi..

Senden sonra çok çok zayıfladı bedenim
Ama güçlendi ruhum..
Bütün kötü alışkanlıklarımı fırlattım camdan
Asla umut dolu bekleyişlerim olmadı senden sonra
Sayısız naralar attım ağlayarak senden sonra
Kalbimin en derin köşesinde saklandık hep..
Ama kimseler bulamadı bizi orada
Alamadılar seni benden....

Şimdi buz gibi ellerim.....
Asla hayal kurmadım senden sonra ben..
Tek hayalimdi.. mutlu olman!
Öyle sevdim işte seni ben...
Ölümsüzlüğünü dillendirdim şiirlerimde..
Küçük hikayemizi seslendirdim nağmelerimde
Ama saklandık çok gizli bir köşeye
Kimse bulamadı bizi!!!
Alamadılar seni benden...




Hayır bir umut değil bu sözcüklerim..
Daha sıkı sarılıyorum sana, bunları yazarken..
Sadece bil ki sayısız kere rüyamda gördüm seni
Sayısız kere bırakma beni diye yalvardım sana sarılarak
Asla bırakmayacağım dedin sayısız kere...
Senden sonra her rüyamda sen vardın...

Şimdi buz gibi ellerim
Nemli ve buğulu göz bebeklerim
Bilmiyor..Ah! Kimseler bilmiyor..
Attığım her adımın, aldığım her nefesin bana eziyetini...
Bugün de dün gibi yanımdaydın sevgilim..
Boğaza bir duman üfledim
Yeni başlangıçlar yaptım ben senden sonra
Güzel bir yer hazırladım kalbime..
Oraya koydum sevgini
Bir nağme döküldü dudaklarımdan
Seni anlattı sözlerim
Mutluluğumuzu özledi kalbim
Acıya tahammülü öğrendi benliğim
Küçücük de olsa anılarımızla dolu beynim
Seni ASLA unutmayacağını söylediler her daim....