İlk Aşk Unutulur mu?

"İlk aşkımı unutamıyorum." diyenler için...

İlkler hiç unutulur mu? Kendine bunu sor önce. Unutamazsın, boşuna uğraşma. Hiçbirşeyin ilki unutulmaz, sen unuttuğunu sansan bile, bir gün hiç beklemediğin bir an gelir musallat olur aklına.

Hiç kimse çabalamasın arkadaş! Unutulmaz, unutulamaz!

İlk bile olmasa yine de unutamazsın, vücuduna işlenmiştir artık, bir organ gibi. Nereye gitsen yanındadır, kesmek istersin ama acı verir. En iyisi kabullenmek ve onunla yaşamayı öğrenmek.

İlişkileri yeni bitenler için de şunu söylemek istiyorum: Unutmak için uğraşmayın, onsuz hayata devam etmek için uğraşın. Ve size şunun garantisini verebilirim; bir gün uyanacaksınız, ve aslında acının dindiğini fark edeceksiniz. Onu düşündüğünüz zaman göğüsünüzün tam ortasında olan o yanma, o boşluk hissi artık yok olmuş olacak. Onu düşündüğünüz zaman ağlıyor değil, gülümsüyor olacaksınız.

Tatlı bir anı olarak hayatınızda yer alacak...

Nasıl ayrıldığınız hiç önemli değil. İsteyerek, istemeyerek; şiddetle, tatlılıkla; aldatma ile, aldatılma ile; seviyorken, sevmiyorken; hertürlü aynı acıyı yaşayacaksınız. Bu hem kızlar, hem erkekler için geçerlidir.
Ben çok kötü bir şekilde ayrıldım. Aldatıldım, kullanıldım ama yine de "seviyorum" dedim. Yine de acı çektim, ağladım. Ondan ölesiye nefret ettim ama canımı verecek kadar da sevdim. Fakat bir gün farkına vardım ki o sevgi ve nefret artık bir hiç olmuş... büyük, yuvarlak bir hiç. Onu düşündüğüm zaman gülüyorum. "Ah, ne günlerdi..." diyorum. Onun yüzü aklıma geldiği zaman gülümsüyorum.
İlktı o benim için. Beni aldatmış olsa bile ilktı. Hiçbir zaman unutamayacağım. Bakışı, sarhoş edici öpüşü, sıcak ve güven verici kucaklaması, ilk anlımı öpmesi, tatlı sözleri... bunları asla unutamam. Yüzündeki her bir çizgiyi, burnunun şeklini, gülümserken yanağında oluşan çizgileri, masmavi gözlerinin o sıcak ama bir o kadar da sahte bakışını... Evet, bütün bu sevgi gösterlileri sahteydi, kendi de kabul etmişti. Ama ben yine de sahte değilmiş gibi düşünüyorum, ilk aşk hikayemi kirletmek istemiyorum.
Konuyu kendi aşk hayatıma çektim, ama sadece örnek vermek istemiştim.

Bazı arkadaşlar var, sevmediği halde, sadece eski sevgiliyi unutmak için başka biriyle beraber oluyorlar. Yapma. O kıza/erkeğe de yazık. O seni seviyor belki. Ve sen onunla bu şekilde oynuyorsun.
Başka birine ihtiyaç duyma, kendin baş et bu acıyla.

Herşeyi zamana bırak... Zaman, evet. Gerçekten de herşeyin ilacıymış.

Kendini hazır hissetmeden bir ilişki kurma sakin. Biraz kendinle baş başa kal, etrafındaki ilişkileri gözlemle, tecrübe kazan. Elbet bir gün hayatının aşkı önüne çıkacak. Ben buna inanıyorum. Benim aşkım dışarda bir yerlerde dolanıyor şimdi, belki de beni arıyor :) . Ama zamanı geldiğinde karşılaşacağız...
Dediğim gibi, herşeyi zamana bırak. Ve kendine acımayı da bırak lütfen. Şu depresyondan çık, slow müzikleri sil, romantik filmleri de bırak, yatağından kalk ve silkelen. Acıyı dindirmek için çabala. Yoksa böyle oturup miy miy diye ağlarsan hiç dinmez, benden söylemesi. Dışarı çık, arkadaşlarınla takıl. Kitap oku, yürüyüş yap, bir hobi edin. Okuluna odaklan, kendine bir proje hazırla ve onunla uğraş.

Onu unutma, ama onsuz yaşamayı öğren...

Mutlu olmak için başka birine ihtiyaç duyma, çünkü kendinle de mutlu olabilirsin."

Bu sözü bana kuzenim söylemişti, tam aldatıldığımı öğrendiğim zamandı. "Bu kız ne diyor böyle?" diye sinirlenmiştim. Ama sonradan fark ettim ki gerçekten çok ama çok haklıymış.
Şimdi ben de sana bu sözü söylüyorum. Kendinle ol, kendinle mutlu ol. Biliyorum, etrafındaki çiftlere gıpta ile bakıyorsun, ama sana da sıra gecelek, bunu bil ve bunun mutluluyla yasa.

Umarım bu yazım biraz bile olsa size yardımcı olmuştur. Okuyan herkese teşekkürler. :)

İlgilenenler için diğer bencem: