İlk Aşk ve Hüsran

Öncelikle çok güzel yazan birisi değilim ama çok düşünen biriyim buraya yaşadıklarımı sizlerle paylaşmaya geldim çünkü çok derin bir ayrılıktan çıktım aylar önce ve artık yazabilecek gücüm olduğunu farkettim umarım siz güzel insanları sıkmam sizlere aşamaları kendi fotograflarımla beraber göstermek isterdim ama bununda bir engeli var anlayacaksınız nedenini ve benim hikayem başlıyor şu an tam burda

İlk aşk tanışma ve sonrasında olanlar...

Evet arkadaşlar bende hiç başıma gelmez dediğim bir olay yaşadım bundan tam olarak 5 yıl önceydi. Ben platonik olarak birinden hoşlanıyordum yaklaşık 3 yıl kadar birini platonik sevdim. Daha sonradan o kızdan bir anda soğudum nedeni ise sosyal medya hesabında yazdıgı bir kelimenin sonunda kıza yakışmıcak bir sekilde argo bir kelime kullanmasıydı buda beni soğuttu herşey bundan sonra başladı. Bir gece çok dua ettim Allahım karşıma biri cıksın birbirimizi çok sevelim nolursun dedim. O kadar içten demişim ki karşıma bir ay sonra biri çıktı ama tanışma hikayemiz cok daha garip.

O sıralar lise2.sınıftaydım ve 6 yıl kaldığım şehirden babamın tayini nedeniyle büyük şehir olan Ankaraya gelmek zorunda kaldım tüm lise hayatımıda lise2 den sonra hala kalmakta olduğum ankarada okudum. Ve eski arkadaşlarımla konuşmak için hergün facebooka girerdim bazende okey oynardım. Birgün okeyde biriyle tanıştım çok iyi anlaştık birbirimizi ekledik şarkılar attık yaklaşık bir yıl kadar bu şekilde konuştuk daha sonra kız bana telefonunu verdi konuşmaya devam ettik ankaraya gelmişti görüşelim dedi ben utandım çekindim şehir dışındayım dedim daha sonra aradan biraz daha zaman geçti bu sefer okul gezisi ile ankaraya geldiler ve bende bu sefer bahane bulamadım kabul ettik görüştük.

İlk gördüğümde kesinlikle aşık olmadım ama beni birinin o gün o anda sevmesi değer vermesi beni etkiledi eve döndüğümde kararın ne dedi bana bende fikrim değişmedi senin dedim oda benimde dedi ve böylece çıkma kararı aldık ki oda izmirde yaşıyordu.İlişkinin başları güzeldi ama kız bana sürekli ben seni haketmiyorum diyordu sen cok masumsun ve ben haketmiyorum diyordu. Bende arkadaş ortamını değiştir biranönce diyordum ona cünkü arkadaşları gerçekten tehlikeylidi...(o 16 yaşındaydı ben ise 17)

İlişkinin ilk üç yılı...

İlk yıl hep birbirimiz için üzülüyorduk. Uzaktaydık ve ben sürekli yanına gidemiyordum ailemde sürekli gitmemi istemiyordu ama bir yolunu bulmalıydım araya aylar girince kaybetmekten korkuyorduk birbirimizi... İlk iki yıl bazen aileme haber verdim bazende habersiz yanına gitmeye başladım sürekli ayda bir kesin gidiyordum. Üstüme başıma kıyafet almazdım biriktirirdim paramı yalan yok kızında bursu vardı ortaokuldan kalma 3 ayda bir 400 lira falan alıyordu onuda kullanıyorduk ve böylece ben gidiyordum oraya. Genelde izmirde buluşuyorduk cunku Ankara daha sıkıcı geliyordu ve bende hep izmire gitmek istiyordum kızı tanıyınca başlamıştı İzmir sevdam benimde ilk kez onunla görmüştüm.

İlk zamanlar genelde günümüzü Karşıyaka bostanlı çevresinde geçirirdik ama zamanlar daha cok gezmeye başladık cok daha farklı yerlere gitmeye başladık beraber denize gidip gelmeler ne bilim aklınıza ne geliyor ise günübirlik bile olsa sayehatim o gün içerisinde hepsini yapardık ki ayrılık zamanı gelincede o hep ağlardı omzumda, bende erkeğim ya o gidince kimse yokken akıtırdım :) İlişki benim okul zamanında günübirlik gelmelerimle devam etti oda bir kaç kez ankaraya günü birlik tek başına geldi neyse. ilk üç sene bu şekilde cok hareketli yorucu benim tarafımdan cok emek verilerek aşıldı ve hiçbir saniyesinde sıkılmadık ve bence cok büyük fedakarlıklarda yaptım...

3.ve 4. Yılda bozulan dengeler...

İlişkimizin ilk iki senesi daha agırlıklı olarak cok güzel geçti 3.yılda güzeldi ama patlak 3yılda ilk baş gösterdi. Biz çıkmadan önce kızın sevdiği bir çocuk vardı ve onu bir kampta görmüştü denize gittiğinde orda tanışmışlardı ve her yaz denk gelip görüşüyorlardı benle cıkmıyorken. Bana tekrar oraya gideceğini söyledi bende o cocukla karşılaşmanı istemiyorum birde denizde o halde lütfen gitme dedim. Ama o dinlemedi kampın son haftasıydı ve cıktıgım kız bana o cocuk orda olmaz merak etme dedi. Bende başka bir ton yer var oraya gitmezsen ölmezsin diye defalarca ikaz ettim ama dinlemedi sanki onu görmek için gidiyormuş gibi gitti...

Ben sürekli telefonun başında acı haberi bekleyen yakın gibi bekler oldum o hafta geçmek bilmedi ve duymak istemediğim şeyleri bir anda duymaya başladım. Beni aradı aşkım o cocukta burdaydı yanıma geldi konuştuk ben sevgilim var dedim oda peşimi bırakmadı rahatsız etti dedi bende bunu duyuna delirdim elimdeki telefonu yere fırlattım önümdeki kovayı tekme vurarak kırdım hiç o kadar dah önce bir şeye sinirlendiğimi hatırlamıyorum ve o anda aklıma deli sorular dolaştı inanılmaz derece öfkeliydim ve yakın bir arkadaşımı aradım daha önce yüz yüze görüşmediğim birini aradım arkadaşımın arkadaşıydı sonra bizde arkadaş olmuştuk neyse bu konuştugum arkadaşım bir kız ve beni teselli etti üzülme dedi bende 3 yaş kücüktü ama cok olgun bir kızdı.

Daha sonra ben kızdan ayrıldım bir ay kadar ayrı kaldık bu sırada ben bu arkadaşımla buluşma ayarladım buluştuk ben kızın yanına Allah şahidim arkadaş olarak gittim ama kız yanına gittiğim gibi saçlarımla falan oynamaya başladı sarılmıyosun odun musun bilmem ne gibi birazda ergence hareketlerle bana yakınlaşmaya calıstı :) galba o gün için benden hoşlanmıştı biz 4-5 kez daha buluştuk sonra kız bana baktı ve dedi hala aklında o var dimi dedi cevap veremedim sonra kız benle bir daha konuşmamaya başladı bende çıktığım kızla tekrar barıştım ama onun bana yaptıgını affedemiyordum o kadar uyarmama ragmen bilerek gitmişti... ilk patlak burdan çıktı ilişkide ve asıl herşeyin bittiği sene 4.yıla geliyorum...

4.Yıl ve son.

3.Yılın sonlarında artık ben üniversiteli olmuştum ilk senemde gitmemiştim daha iyi bir yer kazanırım diye izmire gitmekti hedefim kızda orda okuyacaktı ve bu ayrılığa bir son vermiş olacaktık. Ama ben ankarada bir yer kazandım ve cıktıgım kız bana cok kızmıştı ama ankarada olmam genede ayrılık anlamına gelmiyordu onunda bircok akrabası burdaydı ve benden bir sene sonra oda sınava girecekti yani seneye ankarada bir yer kazanıp yanıma gelebilirdi. Bu süre zarfında tüm kız cevremi benden uzak tuttu çoğuyla kavga bile etti. Ben okuluma gidiyordum ama hep kız aklımdaydı sürekli birşeyler yapmak istiyordum onu hem sınava motive etmek hemde ilişkinin rutine girmemesi için.

Onun da sene sonunda sonuçları geldi yüksekte yapmıştı ama ankarada istediği yerler olmuyordu izmirde de olmuyordu başka seçenekleri önüne sunsamda genede cok karışmak istemiyordum kendi hayatıydı oda izmirde bir özel üni. okuma kararı aldı cok üzüldük ayrı olmamıza gene ama genede birbirimizi motive ettik hatta bir gece kavga ettik bunları düşünürken ve ayrıldık sonra 4 gün gecmeden mesajlar attı kendimi öldürürüm lütfen ayrılmayalım hata ettik bende sana cok agır laflar ettim vs dedi bende kıyamadım geri bana hakkaten cok agır laflar etsede affetim geri.

Ve kız okula başladı ilk bir ay biribimizi sürekli arar mesaj atardık oda bana anlatırdı okulu sonra ne oldu anlamadım bir anda mesajlar kesildi ve yalan söylemeler başladı. sınıftan bir cocugun arabasına binip bir yerlere gitmeler 2 kız 2 erkek vsvsvs bunlar olurken bana söylenmiyor haber bile atmıyordu yanlarında benımle konuşmuyordu bile. Arkadaşlarından biri beni cok seviyordu cok emek verdiğimi oda biliyordu o bana anlattı bak böyle böyle bir durum var sende sakın kızı cok sıkma yalanda söylemeyin birbirinize dedi. Sonra cıktıgım kız aradı beni sıkma sakın dedi bende galba abartıyorum havasına girdim ve tamam dedim sıkmicam ama ardı arkadası kesilmedi kız geceleri hep watsaplardaydı ve hic cıkmıyordu saatlerce durup benim mesajıma ıkı saat sonra bakıyordu ondada ben yatıyorum diyio kapatıyordu.

Ben de aşkım sorun mu var lütfen bak söyle konusalım bir sorun var halledelim böyle olmayalım diyodum oda yok diyodu. sonra her hafta 2 kız 2 erkek sinemaya gidip 6 saat haber atmamalar ne önceisnde ne sonrasında ben mesaj atmasam yazmicak bile sonra bir anda ayrılma kararı aldı sıkıyosun dedi ben dedim ne sıkması ellemiyorum bile seni bahane uydurma dedim ama dinlemedi ayrıldı tamda vize haftamda sınavlarım berbat oldu arkadaşıyla konustum kızın bir buluşma ayarlardı bana süpriz buluşma buluştuk önce kız bana artık olmaz ayrı şehirlerdeyiz gene 4 yıl çekemem dedi bende aşkım istersen okulu ege üni. alırım bende gelirim dedim oda yok yok boşver gelme dedi. burdan caktım bişeyleri zaten önceden böyle desem havalara ucardı. zaten oldum olası bölümümüde pek sevmezdi o benim mühendis olmamı istedi ben ise istatistik okudum.

ilkinde barıştık sonra gene aynı sebepten 2 ay sonra ayrıldı gene gittim yanına bu sefer olmaz artık dedi istemiyorum seni sevmiyorum dedi... ben orda kala kaldım aynı gün bilet aldım eve döndüm ama ölüyodum o sözü duyduktan sonra nefes bile alamadım o bankta koşarak gitmiştim otogara doğru... Onca seneyi onca geçirdiğimiz zamanı ve bu şehri nasıl unutacaktım.??? ...

Ayrılık ve Sonrasında yaşadıklarımın başlangıcı...

İki kez denedikten sonra aradan bir ay daha geçti ve o ankaraya akrabalarının yanına gelmişti yani bu tarihte tam olarak 10 Haziran 2015 filandı yani geçen yaz. Ben buraya geldiğini ögrenince aldım elime kağıdı kalemi hadi oğlum dedim son şansın ilk sevgilin cok sevdiğin kızı elinde tutma vaktin geldi elinden geleni yap dedim ve oturdum 3 sayfa mektup yazdım uzun uzun ve şarkılarımızı beraber geçirdiğimiz anıları onca şeyi birbirimizin ilki olduğumuzu yeni bir sayfa açmamız gerektiğini herşeyi yazdım cunku ona bakarken mutlaka eksik birşey söylerim diye garanti olsun alsın okusun dedim ve işe yaramazsa diye de bana aldığı verdiği vs bendeki tüm eşyaları poşete koydum koyuldum yola.

Bir parkta buluştuk oturduk bankta konuşmayaa başladık bir ayda o kadar cok değişmişti ki cok soguktu. Benim sevdiğim kız sanki ölmüş başka biri gelmişti ve bir anda konuşmaya başladı beni sevmediğini ve başka birinin buna neden olmadığını benim cok iyi biri oldugumu belki 1-2 yıl sonra tekrar olabileceğimizi biraz kafasını dinlemek istediğini söyledi. Mektubu okudu ağlamaya başladı ilk sayfada bıraktı daha. bende eşyalarını verdim gitme lütfen ben hala seviyorum beni ne kadar zor bir durumda bırakacağının farkında değilsin lütfen deneyelim eğer başka biri var ise bana nolursun söyle kızmicam sana lütfen bunu bilmeye hakkım var dedim. ama yok kimse yok dedi. Israrla sonra kalktık yürüdük yolu sordu şurdan gidiceksin dedim son oalarakta kıza zayıflamıssın deidm teşekkür etti ne garip ayrılırken bu muhabbetler:) Sonra tam giderken tuttum kolundan gözlerime bak dedim ve o an ben de de her şey bitti cünkü bomboş baktı bana ilk kez o eskiden gözüme bakınca gülümseyen utanan kız yerine bomboş biri bana bakıyordu peki gidebilirsin dedim ve gitti bende yolun ortasında arkadasından bakakaldım ama aklımda cok soru vardı acaba başkası için mi gidiyor diye ha atlamadan şunu da diyeyim ben ona gözlerime bak demeden önce benden helallik istedi ama helal olsun diyemedim cunku başkasına gittiğini düşünüyordum ve bana cok acı cektirmişti o ana kadar beni hic düşünmemiişti anlatmadıgım ayrıntılar var... Ve o günden sonra benim ayrılık sürecinden bu güne gelişimin başlangıcı oldu...

Ayrılık sonrası ilk adımlar ve yeni hayat...

Şu an yaklaşık en son 9 ay önce gördüm. Dile kolay 9 koca ay:) Açıkcası o sıralar üniversite 2.sınıftaydım ve neredeyse çoğu dersten kaldım yani kısaca bir dönem koca bir dönemim gitti 3 kez barıştırma çabalarımla ugraşırken vize ve final haflarıma denk geldi hep. O yaz cok zor geçti geceleri sabaha kadar oturmalar kızı düşünmeler onca yıl onca yaşanmışlık birde cok sevdiğim izmire nasıl gidecektim bir daha? Hadi gittim diyelim sevebilecek miydim o şehri tekrardan... Söyleyeyim yok şehiri bana güzel gösteren tamamen oymuş o gittikten sonra şehrinde tadını alamadım... Ayrıldıktan 3 ay sonra ögrendim ki o sinemaya gittiği gezip tozduğu banada yakın arkadaşım diye tanıştırdıgı adamla cıkmaya başlamışlar :) bu da demek oluyor ki onun için benden ayrıldı cunku apart topar gitmek istiyordu bir önceki yaz ayrılırsak kendini öldüreceğini söyleyen kız iki ayda üniversiteye başlayınca ne olduda bir anda bambaşka biri olmuştu? Bunu da ögrenmiş olduk:)

Hic mesaj atmadım kıza 9 aydır bir kez bile atmadım cok kırıldım cok incindim cok üzüldüm ama asla boynumu bükmedim ona yenilmedim beni 3 er ay arayla iki kez yokladı mesaj attı aradı nasılsın dedi ama hicbirinde cevap vermeyince şimdi onuda bıraktı. Benden bir haber anlicanız bu kadar seven bir adamın nasıl onu böyle takmaz muhtemelen bunu anlamak için çabaladı:) belkide sevgili yaptıgımı düşündü bilemem artık. şu an ise kesinlikle hic üzüntü falan kalmadı önüme bakıyorum derslerimide düzeltiyorum aynı zamanda karakterimde daha güzel oturdu daha olgun oldum daha düzgün düşünüyorum artık 21 yaşındayım ve ergenliğimden eser kalmadı tek sorun hissizleştim biraz yani tepki veremiyorum herşeye bir hissizlik var üzerimde ama bunuda inşallah zamanla atlatırım.

Allah büyük :) Bunu sonuna kadar okuyanlara teşekkür ederim bu benim hikayemdi içimdekileri özet olarak geçmek istedim olaylarıda genel hatlarıyla anlattım özet olarak geçtim biraz ayrıntıya girmedim yüzeysel oldu ama en azından yaşadıklarımı sizlerede aktarabildim eğer hala ben unutamadım çıktığım kızı falan diyen varsa bana mesaj atabilir tecrübelerimi aktarabilirim.

Hepinizi çok seviyorum sağlıcakla kalın, bir daha ki sefere görüşmek dileğiyle...