İlk Sevgili ile Yaşanan Utanç Verici Olaylar Silsilesi

Merhaba dağ gelinciklerim. Uzun bir süre yazmadım; kendi kendime küstüğüm şeyler oldu. Sonra dedim, ulan dedim ne dedim yazar tribi yapıyorum dedim. İnzivaya çekilen fularlı, denize dalan insan kişisi durumdan çıkayım dedim. Aklıma da paylaşacak anılar gelince, sıvadım kolları...

İlk sevgilim 18 yaşımda iken oldu. Kendisi de benimle yaşıttı. Utangaç, komik ve efendi bir çocuktu. Ben de onun ilk sevgilisi olduğumdan, gerçekten hatırlanması bile utandırıcı diyaloglar yaşandı. Şimdi aramızda bazı gençlere ışık tutar düşüncesiyle paylaşayım ki, ben ettim siz etmeyin.

1) Lütfen sinemalarda sevişmeyin; karanlığa güveniyorsunuz ama hayır, görülüyor!

Evet canımlar tabi ki başıma geldi. Hatırlıyorum, Tarık Akan'ın Deli Deli Olma filmine gitmiştik. Sanatsal bir filmdi sanırım; pek sahnesini hatırlamıyorum. (-_-) O arada öpüşmeye çalışıyordum tahmin edeceğiniz gibi. Tabi dişler birbirine çarpıyor, sürekli de insanları kesiyorsun ulan bakan var mı acaba diye. İnsanın yüreği hop hop ediyor, biri bir şey derse ne yaparım hangi kapıdan kaçarım diye. O eziyet çekilmez çıcıklar, bir daha hiç denedim.

2) Hesap sorup durmaktan vazgeçelim. Zira gerçekten merak etmeden, sadece racona uymak adına yapılan bu hareketler sadece kendine zarardır.

Buraya imzamı atıp gideyim; görselin açıklaması hislerime tercüman!

3) Biriniz üniversiteye gidiyor, diğeriniz henüz gitmiyorsa bilmediğiniz ortamlar için fikir yürütmeyin.

Mesela manitellom üniversiteye gidiyordu. Biz telefonda konuşurken, sürekli kız arkadaşları laf atardı. Normalde inanılmaz kıskanç biri değilim ama hani sevgilim ya, sahipleneceğim diye durup durup kavga çıkartırdım. Bunu yapmayın canımlar, özellikle yılın 8 ayı farklı şehirlerde iseniz en büyük hatanız bu olur. Çocuğa güveniyorsanız, bırakın zilliler laf atsınlar.

4) Kıskandırmak için yalan söylemeyin.

Ben sırf kıskandırmak için başkasıyla konuştuğumu söylemiştim telefonda. Çocuk da final sınavına gidiyormuş, bak dedi, akıllı konuş doğru mu bu dedi. Ben de hani biraz kızdırırım, sonra heee şapşik derim diye hesap ederken, dünyanın en orjinal küfürlerini yiyip terk edilmiştim. Hatta telefon hattını kırıp attığı için bir daha ulaşamamıştım da. Yıllar sonra metroda karşılaşmıştık, bana nefretle bakmıştı. Orada yanına gidip anlatmak yemeyince, eve döndüğümde sosyal medyadan bulmuş ve durumu izah eden bir mesaj atmıştım. Numaram hala aynı, aradı dedi senin yüzünden sınava girmedim okul uzadı. Ailem bir sene daha yollamadığı için okulu bitiremedim dedi :/ Böyle kötü olaylara sebebiyet vermemek, ah almamak için kimseye aşırı zorlayıcı cümleler kullanmayın. Sonra üzülürsünüz. Ben üzüldüm, siz de üzülürsünüz. Büyük ihtimal öyle olur.

Sözlerimi burada bitirirken, buradan memleketteki anneanneme çok selam eder, ellerinden öperim.