Nereye Kadar Mücadele Etmeli?

bugün okuduğum en güzel ve en anlamlı paylaşımdı :) ( en azından şuana kadar. :)

Bu mücadeleyi verirken kaybolan Zaman kimin umurunda?
Kendimizden başka hiç kimsenin umurunda değil buna inanın. Evet sonuç alacağımıza yürekten inanıyorsak mücadele etmekten vazgeçmek ahmaklık olur.

-Tolstoy'un sözüne gelince. bir nevi çok doğru ama bu sözü 2 anlama yordum ben. nacizane. :) pişman olurum diye yapmadıklarım için ileride pişman olup olmayacağımızı önceden bilemediğimden, o an ne hissediyorsam onu yaşarım. inan pişmalıklarımız ve keşkelerimiz bizi pişiriyor. bir sonraki adımlarımız daha sağlam ve temkinli oluyor. en azından bu benim için böyle :) ya ileride yaptığım için pişmanlık duyarsam peki? ( bkz. Yukarıda bahsekonu örneğim) işin bir de o tarafı var.
şöyle söyleyim; şu an bana çok doğru gelen yaşadığım birşey belki 5 yıl sonra bana yanlış gelecek dolayısıyla içinde bulunduğum durum, imkanlar v. s. bircok faktör her ne kadar biz istemesekte yaşamaya sürükler bizi. yapacak birsey yok. pişmanlıklarımız ve yaşanmışlıklarımızla olgunlaşıyoruz birazda. :)
keşke yerine iyi ki demek ümidiyle :)
Not: umarım bu paylaşımı hazırladığına pişman etmemişimdir seni ;)
tolstoya'da benden selamlar :))
çenem düştü :D meğersem ne cok yazasım varmış bugün :D