Çivi Çiviyi Söker mi Dersiniz?

Bence hepimiz yapmışızdır ya da en azından düşünmüşüzdür, ayrılığın en acılı zamanlarını yeni atlatmış ve boşluktayken, o bizi seven hep cepte olduğunu düşündüğümüz kişiyle ilişkiyi. Buraya kadar herşey sıradan ama asıl olay buradan sonra başlıyor. Ayrılığın acısı geçince insan unuttum sanabiliyor. O bizi seven kişinin ilgi ve alakası egomuzu okşayıp, bizi onore ediyor buna kapılıp açıldıkça açılıyoruz.

Peki ya sonra?

Sonrası trajedi, sonrası uzaklara dalmalar, yanındaki kişiyle birlikte mutsuzluk denizine batıp batıp çıkış, sızlayıp duran eski bir yara ve başka birinde açtığımız bir başka yara. Ne geriye dönülüyor ne de ileriye gidiliyor, kör dövüşü yapan beyin loblarımız ve geçmeyen vicdan ağrısı. Ve bir şekilde pes ediş..

Ki bu yaptığımız öyle bir seçenektir ki geriye dönüş yolunu yakan bir seçenektir. Artık ne geri ne ileriye say bakalım yerinde. Bir şekilde o yedek sevgili olduk, ya da acı verdik acılar ortak acı çekişlerimiz farklı, demem o ki çivi çivi sökebilir ama o yeni çivi öyle bir batar ki eski çivinin yeri öyle bir sızlar ki. Ne kendimize ne yanımızdakine ne de geride bıraktığımıza acı vermemek adına nacizane tavsiyem bırakın o çivi kendi kendine düşsün yerinin acısı geçsin yeni çivi kendine zorla yer açmasın zaten ona açılmış yeni umutlu bir yer olsun.

Mutlulukla kalın :)