Adam ve Kadının Hikayesi -15-

Adam ve Kadın karşılıklı oturmuşlar kahvenin gelmesini bekliyorlardı. İkisi de bir şekilde konuya girmek için caba göstermiş olsa da ikisine de kal gelmişti.

Kahveleri getiren garson bu sessizliği bozdu.

‘Abi buyurun kahveleriniz bir ihtiyacınız olursa ben yakınlarda olacağım’

Adam kafasıyla teşekkür ettikten sonra kahvesinden bir yudum aldı. Tam konuşmaya başlayacaktı kadın araya girdi.

‘Gerçekten garsonun söylediği kadar varmış,, ben her yerde sade kahve içmem ancak sizin zevkinize güvenerek sade kahve söylemiştim.’

Adam bu söze gülümsedi benim zevkimi sevmiş diye düşünerek;

‘Ben uzun yıllar bu kafeye geliyorum benim nasıl kahve sevdiğimi biliyorlar dolayısı ile asla bana kötü kahve vermezler’

Kadın bu söz karşısında kahvesinden bir yudum alırken ‘kendini ne kadar çok beğenmiş bir adam yani kendisi için özel kahve yapıyorlar sanki.’ diye düşündü.

‘Sanıyorum siz alışkanlıklarından vazgeçemiyorsunuz pek. Bazı insanlarda bu vardır. Her zaman ayni mekanlara giderler yeniliklere alışık değillerdir.’

Adam bu cümleye biraz bozulmuştu ancak bunu belli etmeden gülümsedi.

‘Yenilik demek belirsizliktir ben belirsizliği sevmem hayatımda, her şey net olmalı siyah ve beyaz gibi.’

Kadın hiç düşünmeden bu cümleye cevabını verdi;

‘Aynı zamanda yenilik yeni umutlar, yeni insanlar ve beklentiler demektir. İnsan belirsiz olacak diye yeniliklerden uzak durursa; genelde siyahi çok mutsuz ve umutsuz bir hayat yaşamaz mı.’

Adam kadının bu tepkisine bir anlam verememişti.

‘Ancak yeni umutlar; yeni hayal kırıklıklarını, yeni insanlar; yeni kalp kırıklıklarını ve yeni beklentilerde yeni mutsuzlukları getirir bana göre.’

Kadın bu söze çok sinirlenmişti. Adam şiirlerinde yazdığı duygularla şu anki adam arasında zerre benzerlik yoktu.

‘Bir andır sadece hayat, onu yakaladığında bırakmayacaksın. Bu sözler size sanıyorum ki bir şeyleri hatırlatacaktır. O mısralar içinde ben umut beklenti ve yeni birisi ile tanışma isteği görüyorum.’

Adam bu söze gülümsedi.

‘Doğrusu insan o anı bekler hanımefendi. Ancak o anın ne zaman geleceğini kim bilebilir. Sizin yazdığınız şiirde olduğu gibi ne demiştiniz; birisi gelir ve bütün anları anlamsızlaştırır. Buradan anlaşılacağı üzere sizi mutlu eden bir insan aynı zamanda mutsuzda edebilir.’

Kadın bu söz üzerine, fincanda kalan son kahveyi içti.

‘Ancak o kişiyi hayatınıza almadan sizi mutlu ya da mutsuz edeceğini bilemezsiniz. Kimse müneccim değil bir defa mutsuz oldu diye hep mutsuz olacak diye bir kaide yok değil mi?’

Adam bu sırada fincanda kalan bütün kahveyi bitirmişti, su bardağını eline aldı bir yudum aldı.

‘Biz bu suyu görüyoruz içince faydalarını biliyoruz değil mi? Evet insan müneccim değildir. Mutsuz etti birisi diye seni hep mutsuz olacaksın diye bir durum yok. Ancak kalp bu suyu içine alan bardak gibidir, dedikten sonra bardağı eliyle masadan aşağıya itti. Sonra konuşmasına devam etti.

Şimdi bak bakalım bardak kırıldı değil mi hanımefendi. Bir daha eski haline gelmez. İnsanın kalbi tıpkı bu bardak gibi hassastır kırılır. Güven duygusu bu kalbi çevreleyen cam gibidir bardak kırılınca nasıl o bardaktan bir daha su içemezsin. İnsan kalbi kırılınca yeniden nasıl aynı şekle gelecek.

Kadın bu durum karşısında cevabını vermek için önce garsonun cam kırıklarını toplamasını bekledi.

‘Bardak kırılırsa yerine yeni bardak gelir, bakınız bardağı getirdi garson. Elbette kalp kırılınca güven duygusu zedelenince işler zor olabilir. Ancak siz sanıyorum ki cam bardağın nasıl yapıldığını bilmiyorsunuz. Yüksek derece ateşlerde eritilen cam sonra soğumaya bırakılır ve neticesinde bardak oluşur.

İnsan kalbini, hayatına giren yeni birisi sevgisi ile eritip yeniden eski haline getirebilir. Kalbimiz kırılınca hadi çöpe atalım demiyoruz. Ayrıca hangi insanın kalp kırgınlığı yok bu hayatta pişmanlıkları yanlışları...

Adam bu söz karşısında bir süre sessiz kaldı.

‘Doğruluk payınız var haklı olabilirsiniz. Ancak kırılan bardağın içinden su aktı. İnsan kalbi kırılınca içinden mutluğu, inancı ve daha birçok güzel duyguyu alıp götürür. Siz bardağı yeniden yapabilirsiniz ya o duyguları yerine nasıl koyabiliriz.’

Kadın bu söz üzerine adama birkaç dakika baktı. ‘Gerçekten bu adam ne kadar duygusuzdu. Şiirleri yazan ile bu adam arasında, hiç bağlantı yoktu.’

‘Bir insan diğer insanın kalbine dokunduğunda ona kendisinden bazı duyguları verir. En büyük duygu umuttur çünkü umut beyefendi insani yaşatandır. Umudu olan birisi mutlu olur, mutlu olan birisi yeniden inanır, hayatın yeniden güzel olacağına onun için yeni bir başlangıç olacağına inanır. öyle degil mi?

Adam hemen bu söze cevabını verdi.

‘Ve o umut bir gün sizin sonunuz olabilir. Size umut veren mutlu eden birisi yüksek bir tepeye çıkartır. Ya da kanatlar verir size gökyüzüne uçarsınız. Sonra tek bir hamlede kanatları elinizden alır yere çakılırsınız.’

Kadın bu söz üzerine omuz silkeledi.

‘Daha birkaç hafta önce ölümle burun burunaydım ben çok sevdiğim adam siz yetişmeseydiniz belki beni öldürecekti. Yani şu anda burada olmayacaktım, ölümün kıyısından dönen ben bile sizden daha umutluyum hayata karşı. Çünkü insani umutları yaşatır.

Adam bu sözler üzerine bir süre sustu..

‘Ben size haksızsınız demedim. Ancak umut edecek, yeniden güzelliklerin hayatıma geleceğine olan inancımı kaybettim. Çünkü kayıplarım o kadar fazla ki bu hayattan yeniden umut etmeye gücüm yok.

Kadın bu sözleri söyleyen adama acı bir gülümseme ile baktı.

‘Tek kaybeden siz değilsiniz beyefendi. Herkesin kayıpları var bu hayatta ancak herkes inadına yaşıyor güzel günlerin geleceğini umut ederek sizin gibi düşünseydi herkes. Bu ülke yeniden yaşanılabilir bir yer haline gelebilir miydi?

Adam bu sözler üzerine kafasını salladı.

‘Belki siz haklısınız hanımefendi. Ancak benimde haklı olduğum taraflar muhakkak var. Bu konuşma saatlerce devam edebilir ancak sizinle ortak noktada buluşmak zor gözüküyor.

Kadın bu söze güldü.

Bu sözde haklısınız biz hayata farklı gözlerle bakan iki insanlarız. Umut ediyorum ki belki sizde bir gün benim penceremden hayata bakabilirsiniz. Çünkü şiirlerinizde bir umut gördüm ben.

Adam bu cümle karşısında utanmıştı.

‘Umut hep var içimde ancak sizin umutlarınız kadar güçlü değil. Ayrıca o gün gece benimle kaldığınızı öğrendim çok teşekkür ederim’

Kadın bu sözlere başını salladı.

‘Siz beni iki defa çok zor anlarda kurtardınız bir gece sizin yanınızda kalmam ki siz hastaydınız sorun değil. Böylece amcanızda evlilik yıl dönümünü gönül rahatlığı ile kutladı eminim sizde aynı durumda olsaydım ben kalırdınız bu yüzden teşekküre gerek yok.

Ben artık izninizle kalkayım vakit geç olmadan eve gitmek istiyorum. Malum hava karanlık biraz elektrikler gidebilir.

Adam

‘Elbette isterseniz size eve kadar eşlik edebilirim.‘

Kadın

‘Hayır teşekkür ederim buna gerek yok kendim gidebilirim. Umarım yine bir gün kahve içebiliriz. Dedikten sonra elini uzattı.

Adam uzatılan eli tuttuktan sonra

‘Evet umarım yine görüşebiliriz kendinize iyi bakın bir sorun olursa hemen bir alt katta olduğumu unutmayın dedi gülümseyerek.’

Kadın daha sonra kafeden ayrıldı. Daha güzel bir sohbet bekliyordu ancak tam tersi durum çıkmıştı.

Adamın hayata karşı ördüğü duvarlar o kadar yüksekti ki. Böyle bir adamla bir arada olmak gemileri karadan yürütmek kadar zordu. Bu tarihi şehirde ataları bunu yapmıştı ancak, kendisi bunu başarabilirmiydi bilmiyordu.

Adam kadının kafeden ayrılmasından sonra kendisinden başka oturmayı seçmediği tek kişilik masaya geçti.

Kadın bir şiir gibiydi ve güzeldi. Ancak fazla heyecanlıydı. Şu mısralar geldi aklına cebinden çıkardı not defterine yazdı..

Bir heyecanla başlayan her şey, bir gün nefret ile bitebilir

İki tatlı söz söyleyen dudaklar, bir gün öfkeli sözler diyebilir.

Acele eden her insan, çabuk vazgeçebilir.

Umutla başlayan her gün, hayal kırıklığıyla biterbilir

Bütün bunlara ragmen umudu olan her insan, hayatta kalabilir

Ne olursa olsun kadınla yeniden buluşmak istiyordu. Sesi ona huzur vermişti gülümseyerek defterini cebine koydu.

Devam Edecek

Bir Önceki Bölüm

Adam ve Kadının Hikayesi -14-