Adam ve Kadının Hikayesi -19-

2 gün sonra Avşa

Asla beni istemeyen birisinin peşinden koşmam diyen birisi için fazla küstah çıktın kızım diye söylendi kendi kendine kadın. Feribot limana yanaşmak üzereydi. Son iki günün nasıl geçtiğini fark etmemişti. Aslında buraya gelmemek adına çok mücadele etmişti kendisiyle, belki adam senden hoşlanmadı kırılmanı istemedi. Belki başka birisi var sırf sana acıdığı için sana yakın davrandı sen farklı bir anlam çıkardın.

Ay yeter diye çığlık attı birden bire.

Etrafta bulunan insanlar ona tuhaf bir şekilde baktılar. Yaşlılar kafalarını sallarken gençler bu duruma güldüler. Valizini aldı ve hızlı adımlarla oradan ayrıldı. Feribottan iner inmez ilk gördüğü taksiye bodoslama atladı.

Taksici gülümseyerek ona döndü

‘Hanımefendi adamıza hoş geldiniz. Sizi nereye götürmemi istersiniz?

Kadın bu söze boş bir ifade ile gülümsedi. Aslında elinde adamın kaldığı otelin adresi vardı. Oraya gitmesi nasıl olurdu bir an düşündü. Sonra kâğıdı uzattı

‘Bu otele gitmek istiyorum umarım yer bulabilirim.’

Taksici adresi görünce gülümsedi

‘Otelin sahibi benim dostum olur yer yoksa bile sorunu çözebiliriz. Sanırım adamıza ilk gelişiniz.’

Kadın başını salladı evet der gibi sonra sustu. Başını cevirdi ve insanlara bakmaya başladı. İçini garip bir korku vardı. Adam onu görünce kötü bir tepki verirse bütün cesareti erkeklere karşı inancı bitecekti. Geldiğine pişman olmuştu taksiciye bir dahaki feribot ne zaman diye soracaktı ki araba durdu.

‘Hanımefendi adresini verdiğiniz otel burası’

Kadın bir an inip inmemekte kararsız kaldı. Doğrusu neydi aynı otelde olup tesadüfen karşılaşmak mı yoksa başka bir otele gidip onu takip etmek nasıl olurdu. Ne olacaksa olsun dedi.

‘Teşekkür ederim getirdiğiniz için. Borcum ne kadar’

Taksici

‘Otuz beş lira efendim umarım adamızdan memnun kalırsınız ve mutlu ayrılırsınız.’

Kadın bu söze gülümsedi evet umarım mutlu olurum diye geçirdi içinden. Valizini eline aldı ve otele girdi. Resepsiyon görevlisi gülümseyerek onu karşıladı.

‘Otelimize hoş geldiniz hanımefendi.’

Kadın

‘Teşekkür ederim, umarım boş odanız vardır.’

Resepsiyon görevlisi

‘Mevsimin bu zamanlarında adamız pek kalabalık olmaz evet boş yerimiz var, kaç gün otelimizde misafir olmayı düşünüyorsunuz acaba hanımefendi.

Kadın bu soruya ne cevap vereceğini bir an olsun düşündü

‘Hafta sonunu burada geçirmeyi planlıyorum sanıyorum iki gece kalacağım.’

Resepsiyon görevlisi

‘O halde size uygun olan 105 numaralı odayı size veriyorum. Tek kişi kalacaksınız değil mi?

Kadın

‘Evet, kafa dinlemek için geldim. Sorularınız bittiyse odama çıkabilirim sanırım.’

Resepsiyon görevlisi

‘Tabi buyurun görevli arkadaşımız size odanıza kadar eşlik edecek.’

Kadın

‘Gerek yok ben yolumu bulabilirim anahtarımı alırsam şayet.

Resepsiyon Görevlisi

‘Tabi buyurun kat üç umarım otelimizden memnun kalırsınız’

Kadın anahtar kartını aldı ve oradan ayrıldı, ne çok meraklı olur bu insanlar tek kalmayacak olsam yanımda birisi olurdu sanırım değil mi ne aptalca dedi. Asansöre bindi ve düğmeye bastı.

Yavaş bir sarsıntı ile asansör yukarı çıkmaya başladı. İnşallah bir anda karşıma çıkmaz dedi içinden eğer bu olursa ne diyeceğimi bilemem. Asansör üçüncü kata geldiğinde yine bir sarsıntı ile durdu. Kadın valizini aldı ve asansörden çıktı gözüne 100 numaralı oda çarptı sonra ilerlemeye başladı. Nihayet odasını bulmuştu.

Kartı geçirdi kapı açılmıştı. Nihayet huzur içinde olmasa da kendimi güvende hissettiğim bir oda dedi. Kapısını kapadı ve kilitledi sonra duşa girdi suyun akışına bıraktı kendisini. Suların vücudundan akması onu rahatlatmıştı. Bir süre o şekilde kaldı duştan çıktı, üzerine pijamalarını giyindi.

Nedense dışarı çıkmayı hiç istemiyordu. Buraya neden geldiğini unutmak istiyordu ve uyumak. Yatağa uzandı gözlerini kapadı uyumak her şeyi unutmak istiyordu. Uyandığında korkularından arınmak..

Adam gözlerini açtığında güneş yüzüne vuruyordu. Güneşin yüzüne vurması bir yerlerde sızdığında en keyif aldığı buydu sıcaklık içini ısıtıyordu. Gerinerek doğruldu plajda eğlenen çocukları görmek onu gülümsetti.

Çocukluğunda buraya gelirlerdi ailecek. Sahilde kardeşiyle koştuğu günler aklına geldi. Mahsus yavaş koşardı kız kardeşi fazla yorulmasın beni yakalasın diye sonra sırtına alır, birlikte denize koşarlardı Annesi dikkat edin diye arkalarından bağırırdı. Şimdi artık kimse yok yapayalnız kaldım diyerek iç geçirdi, ayağa kalktı başı hala dönüyordu. Ancak bu yürümesine engel değildi.

Yavaş adımlarla otele doğru yürümeye başladı. Kırmızı ışığın yanması neticesinde yaya geçidinde beklemeye başladı bu sırada önünden bir taksi geçti ve arabanın arka koltuğunda oturan kadın, O kadına ne çok benziyordu.

Acaba hala ayılmamış olabilir miyim diyerek kulağını çekti, ancak kulağı acımıştı. Belki benzetmiş olabilirdi insan insana benzerdi neticede yürümeye devam etti. Buraya gelmeden önce dedesini görmüştü son kez. O sırada yaptıkları konuşma aklına geldi, dedesi ona şunları söylemişti.

‘O kız iyi birisine benziyor daha öncekiler gibi geldi. Onların sırf bana karşı göz boyamak için getirdiğini biliyordum. Bu sefer farklı davran ve o kızdan uzaklaşma. Sonsuza kadar tek başına kalamazsın.’ Sonsuza kadar tek başına kalma fikri fena fikir değil ha ne dersin dede diye cevap vermişti.

Yalnız başına ölmekten kimi zaman korkuyordu adam. Her ne kadar yalnızlığı sevse de kimi zaman bir nefese ihtiyaç duyuyordu yanında ama güven duygusu o kadar zayıftı ki.

Otele girmeden iki şişe şarap alsam diye düşündü ayık kafası onu kesinlikle kadının kapısına gitmesini sağlayacaktı. Lütfen beni sev diye yalvarabilirdi olmaması gereken bir durum, Birisinin kapısına gidip beni sev diye yalvarıp egosunu tavan yapamam. Bu mümkün değil dedi kendi kendine.Bu adada bulundugu zaman daima alişveriş yaptıgı, tekel bayisinin içerisine girdi.

Onu gören dükkân sahibi gülümseyerek konuşmaya başladı. Buralarda uzun zamandır göremiyordum seni. Geçenlerde geldiğini söylediler ben inanmamıştım doğruymuş. Adam bu sözlere gülümsedi birlikte sabahlara kadar içtiği adamı unutmak ne mümkündü

‘Bir haftadır buradayım kusura bakma pek tadım yok ağabey. Pek yalnız takılıyorum. Bana her zamankinden iki şişe verir misin?’

Dükkân sahibi bu isteğe gülümsedi;

‘O tek şişe seni kesmiyor sanırım dedi güldü poşete koyarken şişeleri adam parayı uzattı. Para istemez benden olsun bu sefer ancak gitmeden bir akşam ıslatalım birlikte sohbetini özledim‘

Adam peki olur hayhay borcum olsun deyip oradan ayrıldı. Şişeleri aldığıma göre gidip odamızda akşama kadar içebilirim diye düşündü. Ne olsa akşam bir şeyler yedikten sonra tekrar sahilde içmeye devam edecekti.

Otele sallanarak girdi. Onun geldiğini gören güvenlik görevlisi gülümseyerek yanına geldi.

‘Abi biliyorsun içeriye alkol getirmek yasak’

Adam bu söze gülümsedi

‘Doğru yasak ancak yasaklar ne için var güzel kardeşim haydi görmezden gel deyip asansöre yöneldi. Üçüncü kat düğmesine bastı. Asansör sarsıntıyla yukarıya çıkarken adam şişenin tekini açmış bir yudum almıştı bile, asansör sarsıntı ile durdu kapı açıldı.

Adam yavaş adımlarla 104 numaralı odanın kapısını açtı kapıyı kapattı. Müslüm Gürses’in üstüme düşme benim şarkısını açtı telefonundan. Ve şişeyi kafasına dikti. İçmek ve rahatlamak istiyordu..

Yatağına uzandı gözlerini kapattı şarkının sözlerini mırıldanmaya başladı.Ne diyordu Müslüm baba;

Güzel bir gün görmezsem yakanda olur elim..

Eğer beni dinlersen üstüme düşme benim..

Gençliğine güvenme yıllar alıp gidecek

Dünyada ikimize hatıralar yetecek

Bir gün bıkar gidersen yakanda olur elim

Eğer beni dinlersen üstüme düşme benim

Kalbine yer edersem derdin olurum senin

Allah’ını seversen üstüme düşme benim

Şarkı bitene kadar dinledi sonra fısıldayarak şu sözleri söyledi..

‘Silinsin aklımdaki bakışların o masum saf gülümsemen ve sen silin aklımdan girme düşüncelerime alma aklımı başımdan. Derdin olurum başına bela olurum git düşüncelerimden çek git.. ‘

Sonra gözlerini kapadı..

Yine sızmıştı..

Devam Edecek...

Bir Önceki Bölüm

Adam ve Kadının Hikayesi -18-