Hiçbir şey kafamızda bitmez, her şey orada yaşar

Sürekli "Beynimde bitti, beynimde bitti." sözleri duyarız ama asıl olan şu değil midir: yaşamımızın sonraki kısmına hep dün ve bugün yaşadıklarımız doğrultusunda yön veririz.

Yani en büyük acıları dün yaşadıysak yine aynı acıları yaşamamak için attığımız ve atacağımız adımları ona göre yönlendiririz.

Veyahut bugün çok büyük bir mutluluk yaşadıysak, yine mutlu olabilmek için aynı aşamaları ve benzer tercihleri izlemeye çalışırız. Bunların hepsini akıl yoluyla yaparız. Düşünürüz ve kendimizi yönlendiririz.

Biten bir şeyi hatırlamak mümkün müdür? Eğer bitmişse anımsanamaz. Eğer eskiden deli gibi sevdiğiniz biri aklınıza geldiğinde kalbiniz acıyorsa aklınızda da bitmemiştir kalbinizde de, eğer acımıyorsa aklınızda bitmemiştir ama kalbinizde bitmiştir. Unutulmamalıdır ki ufacık bile olaa önem verdiğimiz şeyler kafamızın bir yerinde hep yaşar.

İnsan yaşamında ne tek başına akılla ne de tek başına duygularla alınan kararlar doğru yola sürükler. Zaten en güzel tarifler bile "Biraz ondan, biraz bundan... " alınarak ortaya çıkmaz mı?

Kendimize fırsat tanıyalım.