Size bugün şahit olduğum, beni çok duygulandıran, bir o kadar da gururlandıran bir olayı anlatmak istiyorum. Küçük bir şehirde üniversite öğrencisiyim. Okuldan çıkınca merkeze indim. Hava hafiften yağıyordu. Ufak bir çay ocağına oturup, çay soyledim.
Yan masamda da elli yaşlarında bir amca oturuyordu.
Aradan 5 dakıka gectı baska bı amca geldı: "Ayakkabı boyacısını gordunuz mu?" diye sordu. Ardından oturdu ve beklemeye basladı.
Ayakkabı boyacısı olan amca geldi, aralarındaki konuşmaya ben de kulak misafiri oldum. Adam ayakkabısını boyatacak oldu.
Boyacı olan amca ıse;
Boyamayalım kardeş, hava yağıyor şimdi boşu boşuna paranı alamam; boya çıkar dedi.
Günde 5-10 tl kazanarak eviine ekmek parası götüren bir insanın "Helal olmaz o para" deyişi... Benı bugün o kadar onurlandırdı ki sizlerle paylasmak ıstedım.
Bu gibi insanlar dışarda fazla görünmezler. Yaptıkları iyiliğin ibadetin herkes tarafından görülmesi reklamdır onlar için. Onlar reklam için yaşamazlar lakin. İnsanlar bilmese de bilen var derler ve devam ederler yaşama. Dünya kötü ben de kötü olayım diyen insan zaten kötü bir insandır. Onlar ödülü başka bir yerden alacaklarını bilirler. Biz ne yazık ki büyük şehirlerde bir modernlik sevdasına kapıldık ve bu güzel insanların dünyadan çekilmelerine sebep olduk. İsterse tüm dünya tüm site karşıma dikilsin. Bu adamları bu hale sokan hava gösteriş kibir peşinde koşan insanlardır. Bu adamlar çekildi ve meydan birbirine hava atan insanlara kaldı. Bu da bize iyi insan kalmadı dedirtti. Onlar varlar. Yeter ki saatlerce aradığınız bir müzik gibi arayın onları. Dünya dönüyorsa bu insanların hikmetinedir.
Güzel bir anı olmuş kardeşim. Allah hep böyle hikayelerle karşılaştırsın insanları. Belki bir gün onarırız bu dünyayı böylece.
Ozaman cafelere değil çay ocaklarına oturacaksıj benim gibi. Avmlerden değil semtinin küük esnaflarından yapcaksın aşışverişi. Sonra pazara çıkacaksın. Marketlerde rastlanmaz böyle insanlara...
En İyi Cevaplar