İnsan Sadece Kendini Sever!

Hiç düşündünüz mü seviyorum dediğiniz kişileri aslında kendiniz için sevdiğinizi?

Arkadaş edinirken, bir yerlere giderken, bir şeyler alırken kısacası hayatta neyi seviyorsanız aslında kendinizi sevdiğiniz için yaptığınızı biliyor musunuz?

"Peki ama nasıl insan sadece kendini sever öyle saçmalık mı olur?" dediğinizi duyar gibiyim.

Lafı uzatmadan hemen başlayayım.

Hayatımız boyunca bir çok insan ile karşılaşır kimilerini sevdiğimizi kimilerini sevmediğimizi söyleriz. Sevmediğiniz kişiler sizi mutsuz eden ya da size güzel hisler uyandırmayan kişilerdir.

Peki sevdiklerinizi söyledikleriniz?

Onlar sizde güzel hisler uyandırdığı için eksik olan yönlerinizi tamamladığı için hayatınıza dahil edersiniz. Mesela kitap okumayı çok seviyorsunuzdur kitap ile ilgilenen biri ile karşılaştığınızda onunla aynı ilgiye sahip olduğunuz için hayatınıza dahil edersiniz. Yani eksik bir tarafınız tamamlanmış olur. Onunla sohbet etmek zaman geçirmek sizi mutlu eder. Aynı konuda o kişi değil bir başkası olabilirdi ama ilk o kişi karşınıza çıktığı için hayatınıza o dahil olmuş oldu.

Başka bir örnek ise: Bir çocuğun ya da bir kızın dış görünüşü çok hoşunuza gider sevgili olarak hayatınıza dahil edersiniz.

Çünkü size mutluluk veriyor sizinle güzel vakit geçiriyor. Duymak istediklerinizi size söylüyor, sizi anlıyor, değer veriyor... O kişi ile bittiği zaman çok üzülür hayatın sonu geldiğini düşünürsünüz. Aslında farkında olmadan o kişinin yokluğuna değil eksik kalacak olan duygularınıza üzülürsünüz. Çünkü artık sizi mutlu edecek o kişi olmayacak.

Artık kimseyi sevemem dersiniz hatta abartır imkansız dersiniz.

Ardından hemen o eksikliği dolduracak başka biri çıktığında o kişiyi sevdim sanırsınız. Ama gerçekte kendinizi mutlu eden şeyleri hayatınıza dahil ettiğinizin farkında olmazsınız.

Çok sevdiğiniz arkadaşınız ya da ailenizden birisi vefat eder. Uzun bir süre ağlarsınız üzülürsünüz.

Ama aslında ağladığınız konu o kişinin öldükten sonrasında neler yaşayacağı onu neler beklediği ya da o değildir. O kişi sizin hayatınızda artık olamayacağı için onun yokluğunu düşünüp empati yaparak yine kendinize ağlarsınız.

NOT: Not savunmuyorum bu konuyu ama bakış açısı olması açısından değerlendirmelerinize sundum.