Düzenli Dünyadaki Kaoslarımız Nelerdir?

Bazı insanlar hayatımızın öyle bir noktasında yer etmiştir ki onları hayatımızdan silip attığımız zaman gerçekten unutulması zor izler bırakır. Şöyle bir düşünün bir ilaç gibi size olağanüstü duygular yaşatıyorlar ve onlara bağımlı olursunuz. Ve etkilerini farkında olmadan, kimyamızı değiştirerek tamamen kontrolü yitirmemize neden olurlar. Ama duygularımız söz konusu olduğu zaman tıpkı ilaçlardaki gibi yan etkileri de görülüyor.

Zihnimiz ayrıntılı fantezilerimizin içinde kaybolur gider. Bedenimiz ise düşünmemeye çalışırken sağlam bir temele tutunmaya çalışır.

Her şeyin eskisi gibi olduğuna kendimizi ikna etmeye çalışır kendi iç benliğimiz ile bir tartışma içerisine girer dururuz. Bedenimiz, normallik zırhına bürünür, gözlerimizi saklamakta başarısız oluruz ve ne yazık ki içimizde kopan o fırtınayı örtmeye çalışırız bir şekilde.

Duygusal bir geceden kalma halimiz ise ne yazık ki sadece ortaya çıkarak durgun suları dalgalandırmaktan başka bir işe yaramaz. Ama medcezir dalgası, beraberinde bir mahmurluk getirir ve bu hal, huzurlu bir akıntıya dönüşür.

“Çünkü okyanus hep böyledir: sakinleşir, çıldırır ama asla durgun olmaz.” – Ángeles Mastretta

Yaptığımız her eylemin de eşit bir karşılığı her zaman vardır. Yoğun, karmaşık duygular, ruhu ve bedeni etkiler, onları dengesinden mahrum bırakarak bu tür duygularla bozulan şeyleri istikrara kavuşturmak için eyleme geçmeye zorlar bizleri.

“Her eylemin eşit ve karşıt bir tepkisi vardır. Bu demektir ki her etkileşimde etkileşen iki nesne üzerinde eylemde bulunan bir çift güç vardır.” – Newton’un üçüncü hareket kuralı

Almış olduğumuz darbenin etkisinden kurtulmaya çalışırız ve her şeyi eski haline getirme çabasına girer dururuz.

Bazı depremler en iyi yapılandırılmış binaları bile sarsar. Ama zelzelelere rağmen gökdelen hala yerindedir, tepesi sallanır ama temeli sağlam bir şekilde yıkılmadan ayakta durur.

Ve bir süre sonra bakarsınız ki aklınızı kaybetmişsiniz ve bir süre sonra tekrar bulmayı başarırsınız. Aşağı bakarken amaç aslında uçurumdan aşağı düşmek değildir. Hiç uyarmadan, oracıkta uçurumun kenarında bakakalırız. Ve bir bakarsınız ki ip boşlukta salanıyor ve pencereniz hala açık...

“Kendimi kurdun ağzına bıraktım ama başka bir şey istemedim.” – Sara Búho

Sonra uçurumdan aşağı tekrar bakarsınız, yükseklikten korkuyor olsanız bile. Ayaklarınızın hala yerde olduğundan emin olmak istiyorsunuz.

Hiçbir şey kaçamasın diye pencereyi kapatırsınız apar topar. Ve gitmek için kapıya doğru yönelirsiniz ve korkmuş bir şekilde aklınız çıkar karşınıza...

Aklınız gözlerinizin içine bakıp size şu soruyu sorar : "kalmamı mı yoksa gitmemi mi istiyorsun?"

Aklım beni dinlerken cevabı biliyor gibi yapar, ve sanki fikrimizin bir önemi olup olmadığının bir anlamı var mı der gibi yaparsınız.

Yan etkileri ile birlikte bir ilaç gibisin. Beni heyecanlandıran, sarsan ve günlerce titreten bir maddesin.

Beni şaşırtıp yargılama gücümü bulanıklaştıran, kendi yollarını izleyen, duyguların merhametine bırakan bir darbe gibisin.

Her defasında davetsizce geliyor, kafesimin demirlerinden içeri izinsizce giriyor ve beni kocaman bir kaosun ortasında bırakıyorsun.

Saniyeler içerisinde sarsıp perişan eden müthiş bir kaosa dönüşüyor ve unuttuğum zannettiğim şeyleri bana hatırlatıyorsun.

Ama bu kaos sadece kafa karıştırmıyor tabi ki de. Eğlence de var, mükemmel bir şekilde yerleştirilmiş her şeyi dağıtmakta, planlara bağlı kalmamakta ve kalbinden geldiği gibi davranmakta neşe var.

Ama gece olunca bizi heyecanlandıran, tek bir an için bile olsa onları düşünmemize neden olan şeyler.

Ertesi gün ise bu durum biraz rahatsız edici olabilir. Ama bildiğiniz gibi yan etkisi olmayan ilaç yoktur. Sadece zaman ve düzgün bakımla kaybolabilecek yan etkiler mevcuttur.

Dostça ve sağlıcakla kalın...

Sibel Erdem - 15 Şubat 2018