Yağmurlu havalarda arabayla yanımızdan geçerken su sıçratmadan geçmek çok mu zor?

Bir banka işi için caddeye çıktım yolda yürüyordum. Çeşitli genişlik ve derinlikteki su birikintilerinin üzerinden atladım, sağından solundan dolandım. Amacıma ulaşmak için önümde sadece 15 metrelik bir mesafe kalmıştı. Gel gelelim 15 metrelik bu mesafenin sol tarafında duvar, sağ tarafında ise, ortasında şu zamana kadar gördüğüm en heybetli su birikintisini barındıran, tek tük arabaların geçtiği bir yol vardı. Kaldırım da en fazla 40cm genişliğinde. Daracık kaldırım üzerinde ilk 5 metreyi sorunsuz olarak yürüdüm. Önümde koskoca bir 10 metrelik mesafe vardı daha.

O sırada köşeyi hızla bi araç döndü. panikledim. Kaçacak hiçbir yerim yoktu. Kendimi çok çaresiz hissediyor ve kendimi ıslanmaya hazırlıyordum. Eğer o hızla gelmeye devam ederse donuma kadar ıslanacağım. Duvarla bütün oldum, gözlerimde dehşet ifadesi... artık sadece o sürücünün insafına kalmıştım.

Zaman yavaşlamıştı o an sanki, bütün algılarım keskinleştiğini hissettim hatta bi ara uzay geometrisinden 1-2 alan formülü bile hatırlar gibi oldum. Aracın su birikintisine varmasına bir kaç metre kalmıştı ki artık gözlerimi kapadım. Ne olduysa o an oldu işte. ıslanmamıştım...

Gözlerimi açtım. araba yavaşlamış, içindeki şoför ise bana bakıp gülümsüyordu. Gülümsedikçe etrafa ışık saçıyordu adeta. Zaman normal seyrine döndüğünde arkasından bakakaldım öylece. Medeniyet dediğin böyle bir şey olsa gerek dedim içimden.

Bu nasıl bir empati yeteneğidir a güzel insan, teşekkür ederim. :)