Yakınlarımızın ölüm haberini çocuklara nasıl vermeliyiz?

Bu konuyu Nevzat tarhanın evlilik ve aile okulu adlı kitabınında okumuştum,
Alıntı olarak kısaca;
Okulöncesi çocuklara ölüm, “artık yanımızda olmayacağı, ona sarılamayacağımız, dokunamayacağımız ama onu sevmeye devam edeceğimiz” olarak anlatılabilir. Bunuanlatacak kişi sakin olursa, çocuk bunun sakin karşılanması gerektiğini anlarve onu model alır. Bu yaşta çocuklar sıklıkla ölen kişilerin nereye gittikleri, nasıl oldukları hakkında sorular sormak isterler. Bu sorulara elinizdengeldiğince doğru, kısa ve net cevaplar vermeli, uzun uzun anlatmamalı.
Ölenkişi için “uzaklara gitti”, “uzun bir uykuya daldı” benzetmeleri ise, çocuğunkafasının karışmasına, birilerinin gitmesi veya uyumasından korkmalarına veendişe duymalarına sebep olabilir. Bu söylemleri kullanmadan ölümü anlatmak çokzor da olsa, ölümün canlıyken yaptıklarımızı artık yapamadığımız bir durumolduğunu anlatılmalı, sorulara çocuklar
sordukçacevap verilmeli, çocuğun hazır olmadığı açıklamalar yapmamaya dikkatedilmelidir.

Ölen kişinin yaşını ölüm nedeni olarak göstermek ise, (“___ Teyze çok yaşlıolduğu için öldü” gibi), çocuğun anne ve babasının da bir gün öleceği gerçeğiile yüzleşip, bundan korkmasına sebep olabilir. Bu durumda da çocuk, annebabası yanında olmayacağı zaman ona kimin bakacağını düşünerek, anne vebabasına “Siz ne zaman öleceksiniz?” diye sorabilir. Bu soruya cevap olarak, “Sanırımbizi kaybetmekten ötürü endişeleniyorsun canım, çoğu insanlar uzun süreleryaşarlar, ben ve baban da uzun süre yaşamayı bekliyoruz ve senin ne zamanihtiyacın olsa yanında olacağız” demek yeterli olabilir. Böyle bir açıklamadansonra bile çocuk tekrar tekrar aynı soruları sorabilir, güvence almakisteyebilir. Her sorduğunda aynı cevabı tutarlılıkla vermek önemlidir.

Dahabüyük yaşlarda ise, ölüm kavramı daha somut biçimlerde anlaşılır hale gelir. Ölümün geri dönülemez olduğu, yaşayan her canlı varlığın öleceği gibi gerçeklerbilinir.

Ayşe Teyze veya Mehmet Amcanın artık bizimle konuşamayacağı, onu ziyaret edemeyeceğimiz ancak onun bizi hep gördüğü, her zaman onunla içimizde, rüyamızda konuşabileceğimiz bir yere gittiğini söyleriz. Zamanı geldiğinde de onun yanına gideceğimizi söyleriz :))