Zorla evlendirildiğim evlilikten olan çocuklarımı sevemiyorum.. Ama bakmak istiyorum. Psikolojim berbat ne yapabilirim bilmiyorum?

16 yaşında köyde doğup büyümüş biriydim. Doğuluyum. Bizim buralarda var maalesef 6 yaş büyük amca oğlum ile zorla evlendirildim imza ile. Küçüktüm o zaman bir şey zannetmiştim belki mutlu oluruz bile diye düşünmüştüm. Çok karşı çıkamadım. İlk hamileliğim o zaman oldu. Direkt. İkinci hamileliğim 21 yaşında üçüncü çocuğum 27 yaşında oldu. Neden korunmuyorsunuz diyenler olabilir tabi. 16 yaşında korunma ne bilmiyordum, sonradan kendi istemedi asla. Doğum kontrol hapına bile izin vermiyordu. Çok baskısıydı her konuda. Bir tanıdık vasıtasıyla işe girdim. Avukat yardımı desteği ile de sağ olsun ailemden de ondan da gereken şeyler oldu boşandım. Ancak.. Çocuklarımı şöyle başlıkta da anlatamadım tam karakter sınırı olduğu için. Bakımına bakıyorum. Hatta şu an bile yokluklarını hissediyorum. Yani onları okula göndermek, yemek yapmak özellikle 2 yaşındaki kızım için daha muhtaç bakıma onlara bakmak yapmak istiyorum. Velayetleri babasında ama sık sık görüş günlerimiz var. Biri 13 diğeri 8 diğeri 2 yaşında. Geldiklerinde ise onlara karşı sevgi hissedemiyorum. Böyle anne ilişkisi gibi. Vicdan azabı çekiyorum. Burada anlattıklarımdan daha kötü hissediyorum. Bilmiyorum psikoloğa mı gitmeliyim ne yapmalıyım hiçbir fikrim yok..