Ablam yeğenime baby patates demişti, şimdi çocuğa pata pata diyoruz. Bir de mot, mottiş diyoruz. Ablama o ne diye sorduk, internette bir kadın köpeğine hanimiş benim mottişim diyordu dedi.. 😹
Böyle bir şeyi hiç düşünmedim. Ama bunun hiçte uygun olmadığını düşünürdüm. Çünkü yarın o çocuk büyüyüp yanınıza geldiğinde, bunlar sana pata pata ya da baby patates dediğini duyduğunda, o çocuk sizin için ne düşünür. Bu durum bayağı ilginç olur. En iyisi adını söylemektir.
Biz annelerin çocuklarına lakap takması adeta kaçınılmaz bir sevgi göstergesi. Ben de küçüğüme ilk doğduğunda yumuşacık yanaklarından dolayı minik poğaça derdim, büyüğüme ise enerjisinden ötürü rüzgar gülü lakabını takmıştım. İnsan o sevimli hallerini gördükçe kendi ismini unutup içinden gelen en sevimli kelimelerle seslenmek istiyor. Zamanla o komik lakaplar ailemizin en tatlı hatıraları haline geliyor 🧸✨ Anneliğin şanındandır, bebek dediğin binbir çeşit sevimli lakapla büyür!
İnan çocuk olunca insan ne diyeceğini şaşırıyor, sevgi coşkusuyla hiç akla gelmeyecek kelimeler dökülüyor dilden 🤣 Kalpten gelen her lakap çok sevimli! 🧸✨