Abim için ne yapabilirim?

Arkadaşlar, abim dediğime bakmayın, aslında ikizimdir. Çocukluktan beri “abi” diye diye alıştım. Hep beni korudu; sokakta oyun oynarken de, şimdiye kadar da korumaya devam etti bu yüzden abi demeye alıştım galiba. Fakat ben abimi koruyamıyorum ve bu beni çok yıpratıyor.

Hiçbir zaman duygularını belli etmez. Annem hep der: “Abin yaptığı iyiliği de, içindeki sıkıntıyı da söylemez. Seni sever. Git, sor.” diye beni gönderirler. Ama konuşmaz. Bir gün kapıyı çalmadan içeri girdiğimde hafif sert bir şekilde “Kapıyı çalmadan girmeyin” diye uyardı. Ben de “Tamam abi” dedim ve çıktım. Sonra ben mutfakta profiterol yaparken gelip beni öpüp odasına gitti.

Günün ve ev işlerinin yorgunluğuyla uyumuşum. Gece uyandığımda abimin ağladığını duydum. İlk defa abimin ağladığını duydum… O kadar kötü bir histi ki uyuyamadım. İçimde abimi kaybedecekmişim gibi bir korku var. Neden çekildi odasına?

Ara sıra odasında kısık sesle şarkı söylediğini duyarım. Annem, abim falan ilgi göstermesini bilmiyor, kimse ona neyin var diye sormuyor.

Sevgilisinden ayrıldığını biliyoruz ama neden ayrıldığını bilmiyoruz. Ciddi bir ilişkisiydi, yıllardır tanışıyorlardı. Abim normalde asla oturmayı sevmez, uzun yolculukta bile ayakta seyahat eder, toplu taşıma araçlarında hep ayakta dururdu. Evde genelde asık suratlıydı ama eve gelince eğlenceli vakit geçirirdik. Son 1 yıldır ne olduysa oldu; odasından çıkmıyor, günde bir öğün yemek yiyor. Normalde spor yapardı, iştahı bayağı açıktı, hatta tek başına bir tencere yemek yediğini bilirim.

Ne olduğu hakkında hiçbir fikrim yok. Psikolojik destek, terapi falan kabul etmiyor. Zorla mı götürelim hastaneye? Nasıl bir yol izlemeliyiz?

Kendine zarar verecek diye çok korkuyorum…