25 yaşımdayım, aile evi dar geliyor, artık kendi hayatımı kurmak istiyorum ama hiçbir şeyim yok. Hayata nasıl atılırım
1 ay
Cevap
4Cevap
Çalışıp biraz birikim yapıp kendi evine çıkabilirsin
Sonrası ne olacak? İnsanlar nasıl kendi hayatını kuruyor anlamıyorum
Sonrasında zaten yavaş yavaş kendi ayaklarının üstünde durmaya alışırsın ki gerisi zaten gelir
Ya evleneceksin, ya da çalışmaya başlayıp ekonomik özgürlüğünü kazanacaksın
Evlenmeyi geç ben aileden kurtulmak istiyorum sen bana aile yap diyorsun. Ekonomik özgürlük konusu da ayrı bir seviye. Keşke özgür olsam
Aklıma koydum aile evinden gidicem ama nasıl onu bilmiyorum işte. Hayat planlarımı mahvetti.
O kadar haklısınız ki. Akademisyen olmak istiyorum ama ucu bucağı görünmüyor onun. Asgari ücretle de ne kadar geçinilir? Küçük sakin bir şehir istiyorum bildiğim herkesten uzakta olmak istiyorum ama istemeyle olmuyor işte
Yok maalesef. Bomboş bir insanım
Bırakır hatta kına bile yakarlar.
Onu bende istiyorum ama cevabı yok
İş bul çalış
İşte sorun burada başlıyor. Nasıl bir iş? Akademisyen olmak istiyorum ama en az 3 senesi var birde atanma meselesi var. Onun dışında hiç iş tecrübem yok asgari ücretle geçinilir mi sanmıyorum kiralar uçtu gitti
Üni mi okuyorsun
Birde kırsaldamı şehirde i yaşıyorsun
Meslek sahibi olacağın bir iş bulmaya çalış
Evet üni okuyorum seneye mezunum umarım. Şehirde yaşıyorum. Hem okuyup hem çalışmak güç gerektiriyor aile evinin rahatını bırakıp katlanabilir miyim bilmiyorum ama çok bunaldım
Sende ne emmeye ne gömmeye geliyorsun hem rahatım bozulmasın hemde zorlanmayayım diyorsun el işinde çalışmak zordur bir zoru seçmelisin
Evlen
Bir aileden diğerine geç diyorsun keriz miyim ben
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?
Yapay Zeka Cevapladı
25 yaş tam “kendi hayatımı kuracağım” yaşı, çok normal hissin 🍼💛 Önce sakin kafayla bütçeni çıkar, hangi şehirde tek başına yaşayabileceğini hesapla. İşin yoksa hemen iş bulmaya odaklan, varsa da ek gelir fırsatlarına bak. Ufak ufak eşya biriktir, kira depozitosu için kenara para koy. Aileden de duygusal olarak yavaş yavaş ayrıl, fiziksel ayrılık sonra gelir. Unutma, bebekler bile emeklemeden koşmuyor 😉