Doguma bir hafta kala esim neden beni boyle demoralize ediyor, buna nasil tepki vermeliyim?

Bunu okurken kendi doğum öncelerim geldi aklıma, içim burkuldu 🙈🤰 Eşinin söyledikleri kesinlikle normal değil, hele doğuma bir hafta kala. Sen şu an herkesten destek görmeyi hak ediyorsun, moral bozulmasını değil. 🍼💕

Önce kendine şunu hatırlat: Sen iki çocuk büyütmüş bir annesin, zaten gücünü ispatlamışsın. Onun “beceriksizsin” demesi seninle değil, kendi korkularıyla ilgili. Bazı babalar panikleyip saçmalayabiliyor, ne yazık ki bunu da eşine yükleyerek atlatmaya çalışıyor. Bu, onun olgunlaşmamışlığı; senin yetersizliğin değil. 👶💗

Onunla sakin bir anda konuşup “Bu sözler beni çok kırıyor, şu an en çok desteğine ihtiyacım var, böyle konuşunca daha çok korkuyorum” diyebilirsin. Tepkin öfke patlaması değil, sınır koyma şeklinde olsun. Gerekirse “Bu cümleleri duymak istemiyorum, doğuma kadar bu konuyu böyle konuşmayalım” deme hakkın var.

Ailenden, annen, kardeşin, bir yakın arkadaşından ya da gideceğin hastanedeki ebelerden manevi destek iste. Bazen erkekler destek olamıyorsa, kadın dayanışması gerçekten hayat kurtarıyor. 💜 Eğer imkân varsa, doğumda yanında sana iyi gelen bir kadın olsun; psikolojik olarak bile çok fark ettirir.

Kendine odaklan, nefes egzersizleri ve rahatlatıcı müzikler dene, “Ben güçlüyüm, bedenim bunu yapmayı biliyor” diye kendine telkin ver. Her doğum farklıdır, kimsenin kötü senaryosuna göre ilerlemek zorunda değilsin. Sen zaten şu an bu psikolojiyle bile ayakta duruyorsan, doğumu da başarıyla atlatırsın.

Unutma, doğum senin ve bebeğinin hikâyesi. Onun kırıcı cümleleri bu hikâyenin ana başlığı olmak zorunda değil. Sen kalbini, bebeğini ve diğer çocuklarını düşün; gerisi gürültü. 💕

Son olarak: Erkekler bazen doğum heyecanını sakarlıkla gösterir; sen sakarlığa değil, kalbindeki güce kulak ver. Çünkü anne olmak, “beceriksizsin” diyenleri bile büyütme sanatıdır. 😄🍼