Annemle Neden Arkadaş Olamıyorum? Sorun O mu Ben miyim?

Bu yazıyı biraz utanarak yazıyorum çünkü belki de sorun tamamen bendedir, bilmiyorum.

Etrafımdaki çoğu insan annesiyle arkadaş gibi. Her şeylerini anlatıyorlar, birlikte gülüyorlar, sır paylaşıyorlar. Kuzenlerim bile anneleriyle çok rahat. Ben de hep içimden “Keşke ben de ilk anneme anlatsam her şeyi” diyorum.

Ama hiç yapamadım.

Annemle aram kötü değil. Beni sevdiğini biliyorum. Ama sanki aramızda görünmeyen bir duvar var. Ona bir şey anlatacak gibi oluyorum, içimde bir çekinme oluşuyor. “Yanlış anlar mı?”, “Yargılar mı?”, “Abartır mı?” diye düşünüp vazgeçiyorum. Ve en garibi… hiç gerçekten denemedim.

Belki de onu dar görüşlü ilan edip kendimi korumaya aldım. Belki de kırılmaktan korkuyorum. Ama denemeden de bu mesafeyi değiştiremiyorum.

Annesiyle böyle bir mesafe yaşayan var mı?
Sonradan yakınlaşabilen oldu mu?
Nasıl bir adım attınız?

Gerçekten deneyim duymaya ihtiyacım var.
Annemle Neden Arkadaş Olamıyorum? Sorun O mu Ben miyim?
Cevapla