Babamın sürekli bağırıp küfür etmesi ve beni yok sayması normal mi, mesafemi nasıl korumalıyım?

24 yaşındayım. Babamla yaşadığım bazı durumlar beni gerçekten çok kırıyor ve ne yapacağımı bilemiyorum.

Geçen gün evde pizza yapmak için babamın aldığı jambonu kullandım diye bana çok ağır şekilde bağırdı. “Sikindirik pizza için niye kullandın, canım gibi küfürler etti, “alırım kafana fırlatırım” tarzı tehditkâr sözler söyledi. O gün pizzayı hep beraber yedik, çok da beğendi ama buna rağmen gelip bana ağzına alınmayacak sitemlerde bulundu. Hiç hak ettiğimi düşünmüyorum.

Bugün de hava yağışlıydı ve ben hastaydım. Köpeğimi ben çıkaramadım, hayvan üşümesin diye ayakkabılarını ve montunu giydirdim. Bunun için de bağırarak “Hayvanı niye giydiriyorsun, hay * giydirme şu hayvana, ayağından çıkıyor” dedi. Ben de ayakkabıları çıkardım, bu sefer de “Al sen çıkart, * yapacağın işi” diye tekrar bağırdı. Hasta olduğumu, gerçekten halimin olmadığını söyledim ve “Biraz halimden anla ya da bağıracaksan benimle hiç konuşma” dedim.

Kendimi ne kadar açıklasam da anlamak istemiyor. Jambon olayından sonra pişman olmuş gibi davrandı ama bu sefer de bana tavır almaya başladı.

Bir gün yolda karşılaştık, yanımda sevgilim vardı. Sevgilimi tanıdığı için onunla sohbet etti ama konuşurken sürekli onun yüzüne baktı, bana neredeyse hiç bakmadı. Eve geliyorum, evde de aynı tavırlar devam ediyor.

Babam benden bir şey rica ettiğinde yapıyorum; bir şey getirmemi isterse getiriyorum, çay koy diyor koyuyorum ama asla teşekkür etmiyor, suratıma bakmıyor. Akşam eve geldiğinde ben her zaman kapıda “Hoş geldin baba” diyorum ama karşılık bile vermiyor. Evin içinde durup dururken huysuzlanıyor ve sürekli bir gerginlik yaratıyor.

Gerçekten kalbim çok kırık. Saygısızlık etmek istemiyorum ama bu kadar aşağılanmayı da hak ettiğimi düşünmüyorum. Bu durumda ben mi abartıyorum, yoksa babamın davranışları gerçekten normal değil mi? Böyle bir babayla nasıl bir mesafe koymak gerekir?