Merhabalar 22 yaşında bir oğlum var, 8 yıl önce babasından boşandım ve oğlumla yalnız kaldık. Oğlum küçüklüğünden beri hep asosyal, içine kapanık bir genç oldu. Şu anda da arkadaş çevresi neredeyse yok, genelde hep evde.
Ama asıl problem bir süredir oğlumun bana karşı davranışları çok değişmeye başladı ve bu durum beni rahatsız ediyor. Ne yapacağımı bilemiyorum. Eskiden mesafeliydi, ben yakın olmak istesem çocuk muyum ben diye kıza uzaklaşırdı. Ancak şimdi sık sık sarılıyor, elini omzuma, koluma koyuyor, hatta anne-oğul ilişkisine uymayan, tuhaf iltifatlar ediyor. Sıkça “Kızlar beni sevmiyor, yüzüme bakmıyor, beni insan yerine koymuyorlar, kendimi değersiz hissediyorum” diyerek dert yanıyor. “Beni anlayan, seven tek kişi sensin anne, senin gibi kimse bana değer vermiyor” gibi sözler söylüyor.
Bu konuşmalar son zamanlarda öyle bir noktaya geldi ki, benden anne-oğul sınırını aşan, uygunsuz bir yakınlık bekliyor gibi hissediyorum. Karşısında ne diyeceğimi bilemiyorum, bu durum beni çok üzüyor ve endişelendiriyor.
Oğlumun bu hali psikolojik bir karmaşa mı, yoksa internette okuduğum “incel” kültürü gibi bir şeylere mi kapıldı, emin değilim. Onun ruhsal durumundan endişeleniyorum. Ona nasıl yardım edebilirim, ama aynı zamanda kendimi bu rahatsız edici durumdan nasıl koruyabilirim? Ne yapmalıyım, hangi yolu izlemeliyim? Çaresizim, lütfen?
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer