Çocuklara olan tahammülsüzlüğüm ve öfkem?

Anliyorum. Benim annem de anlatirdi. 'Siz kucukken ben ne yaptigimi bilmiyordum, bunalima girdim' falan diyordu anlatirke

Cocuklarin uzerinde kalici hasar birakabilecegini dusun ve bundan kork. Cocuklarina iyi davran

Kendini tutabilirsin. Bazen cocuklar bir seu istemeden sen ilgilen, onlarla guzelce konus. Konusurken sev, yanaklarini oksa. Sana daha cok baglanirlar

Rica ederim, mutluluklar

Her şeyden önce bunun sebebini biliyor musun. Neden bu öfke ve bu tahammülsüzlük

Neşeli biri olmaktan neden utanıyorsun yorumunu okudum da :) eşin zırcahil gibi anladım burayıda :D

O kadar mı diyorsun. Ee bu senin olan enerjini de alıyordur. Gergin olmana sebebiyet verende bu olabilir. Tanımıyorum ama bir sürü fikir sahibi oldum sanırım. Çocuklara da yükselmen biraz da eşin sayesinde sanırım

O o kadar takmıyor fakat sen takıyorsun doğal olarak. İlgilenmeyince de içerliyorsun tabi haklı olarak. Kafaya takınca da sorunlar oluyor. Antidepresan kullandın mı hiç. O yıldızladıgın şey için sorun bile kapatılabilir bu arada :D bana diğer taraftan yazar mısın?

Yani yanlış anlamazsan tabi. Gerçi yanlıslık bir şey yok

Pek müsait değilsin sanırım

Fark eden bir şey olmaz ki. Neden buradan yazsam daha iyi diye düşündün

Sorun olacagını düşünmüyorum cidden. Çıkayım gizliden?

Ben teşekkür ederim samimi cevaplarn için. Antidepresan kullandın mı hiç peki? Bir nebze sakinleştirir seni diye soruyorum.

Bu arada cidden yardımcı olmak istediğimden. Aksi bir düşüncem yok :)

Seni müsait yakalayamıyorymmmm :D buradan bile konuşmak istiyorum seninle :D aksi bir düşüncem yok :)

Bu arada ufak çaplı bi denesen belki rahatlatır seni.. Yani ağır olanları var ama prozac tarzı ufak olanları da var

Gitmene gerekmiyor ki

Evet alınabiliyor. Ağır olanları alamazsın bu söyledigim hafif mesela :D bak sana yardımcı olabilirim. O yüzden çıkayım gizliden demiştim :D

Veriliyor benden iyi mi bileceksin ya :D