İlkokula giden kızımın kaşlarını aldım. Ben kötü bir anne miyim?

Bence doğru olanı yaptınız, bunu keyfi yapmadınız, çocuğunuzun huzuru için yaptınız. Asla kötü bir anne değilsiniz, akran zorbalığına ben de defalarca maruz kaldım, gıkımı çıkaramadım, kendimi savunamazdım, kimse görmezdi beni, kendimi ifade edemiyordum, kimseyle arkadaşlık yapamıyordum, kimseye derdimi anlatmazdım, derdimin ne olduğunu bile bilmezdim, anneme anlatmak aklıma bile gelmezdi, sormazdı ki "nasılsın?"diye, belki de sormak aklına gelmezdi, başka türlüsünü bilmiyordu belki de annem, belki de annemin ailesi de anneme "nasılsın?"diye sormazlardı, ben annemi de anlıyorum , anlayabiliyorum ama evlada yöneltilen bir nasılsın sorusu belki de o evladın kaderini değiştirecek, ebeveynlerin evlatlarına yönelttiği nasılsın sorusu o evlatlar için böylesine hayati önem taşıyor, annem beni görmedi, belki de kendiyle, kendi sorularıyla meşgul olduğundan görmedi beni, şimdi çok şükür zorbalığa maruz kalmıyorum, annemi çok seviyorum lakin içimi bıçak gibi kesen o yılları anımsadıkça hüzünleniyorum ve o şeytanlara (tamam onlar da çocuk, işte o şeytanlara asla hakkımı helal etmiyorum. Rabbim hakkımı alsın onlardan , biliyorum aslında kötü çocuklar değillerdi lakin helal etmiyorum, bu da benim tercihim)
İsteyen kinci desin bana, yaşarken zordu, çocuk kalbim titredi, çocuk kalbime iğneler battı, bana yapabildiklerini kendi güçlerinde birisine yapabilselerdi, g ö t leri yiyorsa tabi.
Şimdi ben o küçük kızın annesiyim sanki ve o kızın yaşadıklarını hissediyorum , o küçük, şeytan çocuk yılanlara da hakkımı zinhar helal etmiyorum , hesaplaşacağız ahirette.
Canımı yakan, beni önemsemeyen hiçkimseye hakkımı helal etmiyorum, sevdiklerime torpil geçiyorum , onlara zamanında benden özür dileyenlere hakkım helal olsun lakin bazılarına asla, zinhar helal etmiyorum.
Siz harika bir annesiniz, çocuğunu gören şahane bir annesiniz, şayet çocuğunuzu görmeseydiniz, o kuzu kaybolup giderdi, kendini kayırmayı ya hiç öğrenmezdi ya da çok geç öğrenirdi, kendiyle kavga ederdi, yetişkin olduğunda o günleri hatırlayıp nefret ederdi akranlarından ama siz onu görerek, öğretmeniyle konuşarak çocuğunuza yardım ettiniz, kayıtsız kalmadınız, onun çocuk ruhunu yaralı bırakmadınız, çözümler ürettiniz yavrunuzun derdine karşı ve başarılı oldunuz, doğru olanı yaptınız, yavrunuz mutluysa her şey yolunda demektir, kendinizle gurur duyun, siz harika bir annesiniz

Mesele kaş almak değil de kızınıza insanların fikirlerine göre şekillenmeyi aşıladınız bence farkında olmadan. Yani arkadaşları dalga geçiyor diye kızınızın bedeni üzerinde değişiklik yapmak bence doğru değil. Müdahale edemeyeceğiniz fiziksel özellikleri olsa ve aynı zorbalıkla karşılaşsa aynı değişimi isteyecek ve eğer gerçekleşmezse de daha kötü hissedecek.
Kendisini olduğu gibi sevmesi konusunda çaba harcamak ve insanlara göre değişmemesini öğütlemek çok daha kalıcı bir güzellik olurdu.

Herkesin farklılıkları olduğunu anlaması çok önemli çocukların. Birkaç şımarık velet zorbalık yaptı diye herkesi onların istediği belirli kalıplara sokamayız sonuçta. Ayrıca bu zorbalığın gerçek bir uyarı cezası da olmalıydı, yani öyle öğretmen sadece uyarması falan hiç yeterli değil. Gerekirse bir hikaye, bir film ile en azından birkaç saat bu konuya ayrılmalı ve tüm çocuklara yaptıklarının ne kadar kötü olduğu anlatılmalıydı. Yaptıklarından dolayı özür de diletilmeliydi. Bu çocuklar sadece matematik mi öğrenmeye gidiyor okula? Öğretmene bu konudaki yetersizliğini de belirtmeliydiniz.

Tabii şahsi fikirlerim, kimseyi de eleştirecek değilim, herkesin kendine özgü ebeveynlik tarzı var.
Ha bu sizi kötü bir anne mi yapar? Elbette ki hayır.
Sebebi keyfi olsaydı belki düşünülebilirdi ama neticede kızınızın mutluluğu için yaptığınız ve ona zarar vermeyen bir eylem sizi neden kötü bir anne yapsın ki?

Sorun kaş mı sadece? Yarın başka bir şeyine laf edip yine dalga geçicekler mesele kaş değil ki? Kaş almakla meseleyi çözmüş olmadın üstünü örtmüş oldun. Çocuğunu başka sınıfa veya okula aldırabilir veya kızını özgüvenli yetiştirebilirsin. Kızına böyle şeylerle nasıl baş etmesi gerektiğini öğretmen gerek ama önce senin öğrenmen gerek. Yarın saçına göz rengine laf ederler, bizim sınıfta kızın dudakları yok gibi kalemle çizilmiş kadar ince olduğu için dalga geçerlerdi napalım onada botoks mu yapsaydık? Kızına kendini savunmayı öğreteceksin. Çünkü bu durumlar yetişkinlikde bile yaşanıyor