Küçükken hep dayak yerdim ondan, laf işitirdim, beni küçük görürdü, en ufak hatamda döverdi söverdi, hatta bir keresinde hastaydım annemin işleri yoğundu babançm hastaneye götürdü dayak yiyip eve geldim neden derseniz istedikleri büyük tuvalet numunesini veremedim diye kabız olan birinden ne beklersin. Vura vura eve getirmişti. Şimdi eskiye oranla daha yumuşak arada gelip öpüyor böyle ama aklıma bana yaşattıkları geliyor hiç samimi hissetmiyorum. Onu seviyorum saygı veriyorum ama işte o içimdekiler unutulmuyor
Ne iyi ne kötü nötr diyelim. Ve yorumlarda farkettiğim kadarıyla çoğu kızların babasıyla arası iyiymiş erkeklerin ise çoğunluğu kötü. Çünkü babalar kızlarının nazik, kırılgan olduğunu bildiği için hep iyi yaklaşır. Erkeklerin ise dünyası serttir öyle nazik kırılgan olamazlar bundan dolayı babalar asla erkek çocuklarına öyle yaklaşmazlar. Sert dünyalarına hazırlık olsun diye.
Mesafeli bir ilişkim var babama karşı. Ona karşı samimi ve içten davranamıyorum. Mesela hiç bir şekilde gidip sohbet etmem, derdimi sıkıntımı falan anlatmam. Öyle büyüdüm o da çocukken benimle fazla vakit geçirmezdi zaten, çocukken ondan istediğim şeylerin %80'ini yerine getirmedi o içimde ukte kalmıştır.
Babam... Hiç iletişim kuramadığım ama gönülden deli gibi sevdiğim adam. 2 sene oldu hayatımdan gideli... O kadar ayrı kaldık ki.. sadece hayatımda 12 yaşıma kadar vardı sonrası hep parça parça oldu. Hiç doyamadım babama.. Ama bir gün bir yerde tekrardan buluşucaz. İşte o anı iple çekiyorum..
Şimdiye kadar ki hayatımda dengesi bozulmayan hep aynı kalan en kıymetli bağım diyebilirim. Gerçekten dağ gibidir babam. Rabbim hayırlı, uzun ömür versin. Başımızdan eksik etmesin..
Babamdan destek hiçbir zaman kesilmedi çok iyi bir babadır ama iletişim , sevgisini hissetme konusunda küçüklükten beri hep çok aç kaldım. Küçükken dayağını yediğim anlar da aklımda bayağı sert bir insandı. Şimdi 2 senedir kendisi bana yaklasmaya calisiyor yaslandikca yumuşadı ama ben sevgimi hiç gösteremem hatta bazen konuşmaya bile o kadar çekiniyorum ki. hoş geldin baba hoşbuldum bitti... ortalama günlük iletişimimiz bu 😀 hep çok da imrenirim babasıyla oturup muhabbet eden gülebilen kişilere
Yapı olarak soğuk ve disiplinli biri bu sebepten hep bir mesafe oldu aramızda, çok sevdigini biliyorum ama hiç duymadım kelimelerle belli etmez sevgisini bende öyle..