Her şeyi küserek elde edeceğini zanneden bir çocuğun üstesinden nasıl gelirsiniz?

Küstüğünde onunla ilgilenmeyerek. İnsanlara tavır alarak sadece onları kaybettiğini anlamalı. Ayrıca ona bir şeyleri ne kadar çok istediğini anlatmak için farklı yollar öğreterek. Münakaşa yapın.
Velet: bunu İSTİYORUM.
Velet sahibi: evde var ya aynısından
V: iki tane olsun
VS: evdeki üzülür ama
V: Niye üzülsün ki
VS: çünki onunla daha az oynayacaksın
V: eşit oynarım
VS: mavi ayıyı hatırlıyor musun
V: hayır
VS: bak unutmuşsun bile, hiç hatrı yokmuydu onun. Eve gidince ondan özür dile ve beraber oynayın.
V: Ama bununla da oynarım.
VS: Mavi ayıyı sevmiyor musun, şimdi konu bu değil ki. Mavi ayıyı nasıl mutlu edeceğiz. Onu çok üzdün özür dilemek için kurabiye mi yapsak. Marketten renkli süslerden alırız. Ama kurabiye neli olsa ki. Mavi mi süsleyelim yoksa pembe mi.
V: eror
Kuzenimde denedim işe yarıyor. Böyle böyle balık bile yedirdim çocuğa. Bütün beyin kıvrımlarınızı kullanın ve bozun çocuğu hem düşünme egzersizi olur onun için 😌

Küstüm derim. Bu çocuk psikolojisinde ters tepki yapmak demek. Çünkü bir bebek, çocuk ağladığında karşısında ağlayan birini görene kadar ağlar. Kendi dışında birini üzgün ya da ağlarken görürse de durur. Ağlamasını susturup o kişiye odaklanır.

Buradan yola çıkarak o küstüm dediğinde bende aynı şekilde tepki veririm. Böylece aynı dili konuştuğumuzun ve onu anladığımın farkına varır. Bazen çocukla çocuk olmak gerekir ki konuşabilesin. Ama bazen, bunu her zaman yaparsanız çocuklar kendini bir'ey olarak asla göremez ☯

Onunla savaşmak yerine babasıyla kendimizi sorgulamamız gerektiğini düşünürüm. Çünkü her çocuk anne ve babasından aldığı iyi ya da kötü duyguları aktarır. Ee, kendi çocukluğuma dönecek olursam bende böyle her şeye küsen bir çocuktum. Otomatik olarak kendi çocuğumda böyle olur, ne yazık ki aktarımda mevcut. Fakat küçük yaşta erken fark etmem, onun için büyük bir şans olacaktır. Çözüme gelecek olursak öncelikle problemli her çocuk, ebeveynlerinin eksik yanlarının sonucudur.

Çocuklar lafla değil, tavırla büyür. Küserek istediği hiçbir şeyi yerine getirmem ve bu konuda istikrarlı olurum. Daha sonrasında da duygularını küserek değil, sözel bir şekilde bana aktarması gerektiğini öğretirim.

Kararlı olurum ağlaması küsmesi bir seyin değiştirmeyeceğini hayır kelimesini öğrenmesini anlatırım. Yüksek ihtimalle bu davranış devam eder her kustugunde bende kararlılıkla istediğini almam açıkçası bu küsme durumu yetiştirme tarzına bağlı her isteği olup bir isteği olmama durumu ve küsmesi kesinlikle ebeveyn sorunu.

Küsse de sebebi ile anlatarak istediği şeyi yapmayın, yapmasına izin vermeyin. Bir anda olmaz ancak zamanla düzene girer.. çocuklar çok zekiler ve gerçekten ellerindeki tüm kozu kullanıyorlar sonuna kadar.

Her şeye küserek bi şey elde edemeyeceğini anlatırım ve ugularım. Sözlerim ve davranışlarimla tutarlı olup kendimle çelişmem. Böyle çocukların tüm sorumlusu ebevynlerdirr. Hiç haz etmediğim durumlatdan birisi.

O çocuğun kendisi, küserek sadece kendini cezalandırdığını diğerlerinin umrunda bile olmadığını fark edene dek bu böyle gider. Peki çocuk bunu nezaman fark eder derseniz, iki gün de olabilir iki ay da, iki yıl da.

Bu çocuğa en başından hayatta her şeyi elde edemeyeceğini anlatmak lazım. Daha doğrusu yaşatmak lazım. Her istediğini vermezsek çocuk hayatta böyle durumlarında olacağını bilir ve daha olgun davranabilir.

Gram umursamayarak çözülür. Herşeye ağlayan çocuk ta aynı şekilde. Dediklerini verdikleri tepkiye göre hemen yaparak onları tekrar bu davranışı yapmaya iten bizleriz.