Evi terk ettim. Kürtaj normal bir durum olmalı herkesin kendi hayatı değil mi?

26 yaşındayım 3 yıllık evliyim eşim asker severek evlendik her şey çok iyiydi ta ki kazayla hamile kalıncaya kadar aldırmak kürtaj olmak istedim anne olmayı asla istemedim. Eşimden onay alamayınca doğurmak zorunda kaldım depresyona girdim günlerce konuşmadım yemek yemedim. Hazırlık dahil olmak üzere 5 yıllık üniversite okudum. Doktora yapmak kariyer sahibi olmak çalışmak gibi hayallerim vardı. Eşim 6 ay para veriyorlar çalışma dedi beni eve tıktı zaten psikolojik tedavi görüyorum onun yüzünden iyice depresyona girdim. Allah kahretmesin kürtaj olmayın günah diyenler ve eş onayı istenmesi yüzünden hayatım karardı en sonunda dayanamadım evi terk ettim. Bebeği evde eşime bıraktım çıktım gittim. Şimdi doktora yapıyorum kariyerim çok güzel gidiyor. Eşim arayıp bebeğe ben mi bakacağım diyor ben artık o bebeğe bakmam ben onu istemedim diye rest çektim. Boşanmak istemiyor ama ben kesin olarak boşanmak istiyorum. İşi yokuşa sürüyor. Allah eşimin belasını versin. Kürtaj olsaydım hem evliliğim bitmeyecekti hem de ruh sağlığımı kaybetmeyecektim. Kariyerim mesleğime ara vermek zorunda kalmayacaktım 5 ay. Kürtaj normal karşılanmalı. Kaza sonucu kadın istemediği bebeği doğurunca olan kadına oluyor. Eş onayının Allah belasını versin 9 ay karnında taşımak zorunda olmak nasıl bir yüktü benim için asla onu evladım olarak görmedim görmem de. Anlaşmasız evliliklerde boşanmak niye bu kadar zor?
Evi terk ettim. Kürtaj normal bir durum olmalı herkesin kendi hayatı değil mi?
Cevapla