Anne olacağım için heyecanlanamıyorum, bu normal mi?

tabiki normal. bebekle beraber tüm hayatın değişecek. düzenin, alışkanlıkların yepyeni bir hal alacak ve haliyle bu yenilik seni kaygılandırıyor ve bir canlının sorumluluğu tamamen sana ait olacak, korkuyorsun acaba yapabilir miyim? başarabilir miyim? diye. bunlar çok normal ama sakın bunu kendi içinde aşılamaz bir sorun olarak görme. güzel yanlarını düşün. mesela bebeğini kucağına aldığında onun kokusunu içine çektiğin anı, ona sarıldığın anı düşün. karamsar düşüncelere, umutsuzluğa, üzüntüye yer yok!! 🤗♥️

Yanında tecrübeli bir aile büyüğü bir süre sana yardımcı olursa hiç zorlamazsın. sana yardımcı olur..
İlk anneliğin verdiği tecrübesizlikten dolayı zorlukları düşünüyorsun. Fakat netten çocuk bakımı ile herşeyi okur araştırırsan bebek doğunca ne yapman gerektiğin konusunda daha bilgili olursun
Kız bu zamanda ne zorluğu eskiden çocuk bakmak zormuş..
Bez hazır, mama hazır, markete her türlü ek gıda herşey var.. çeşmeden sıcak su akıyor , çamaşır makinesi var.. Hamileliğin tadını çıkar bence..

Ben 6 aylık hamileyim ve sürekli ona kucağıma alicagim günü bekliyorum. Zorluk ise umrumda değil. Çünkü minnacik savunmasiz bir beden bana bağlı olucak. Ben onun eli kolu ayağı sesi olucam. Onların açısından bakarsan onlar daha savunmasiz ve zorlu. Düşünsene hiç bilmediğin bir yere geliyosun ve sadece anneni taniyosun. Ona ihtiyaç duyuyosun hersey den korkuyosun acikiyosun.

eskiden bende öyle düşünürdüm ama bi de şu yönden bak 6-7 yaşına geldiğinde ona öğreteceğin bi sürü bilgi var hem bazı şeylere daha erken başlatıp hayatını buna adamasına sağlayabilirsin herkesin çocuğundan daha zeki yaparsın övünürsün falan ya da daha kibar hayali bile güzel lan 🤣

Normaldir tabii ki. Benim yengemde de olmuştu. İlk çocukta insanın hormonları tamamen değiştiği için adapte olamıyor bu duruma, kimisi fazla pozitif olup adeta bir sevgi pitircigi olurken kimisi bu durumu agir atlatiyor daha negatif oluyor. O yuzden akisina birak uzulme. Bebegi kucagina aldigin zmn hersey farkli olacak ☺️🌸

Başta böyle hissetmen normaldir. Ha bir de hamileliğin sonunda da oluyormuş endişe. Bence bebek kitapları var ya hani bilgileri kontrolleri, kendi düşüncelerini falan yazdığın, öyle bir şey al ve ona odaklan. Bebeğine eşyalar, kıyafetler bak, o minik minik patiklere falan. Asla da başkalarının laflarına takılma, eminim endişeni artıracak şeyler söyleyenler çıkacak ama sen onları umursama.

Baksana ne kadar mutlu anne ve bebekler var. Sen niye çocuğunla onlardan olmayasın ki?

Daha hamileliğin başındasın muhtemelen.
İlk çocuğum da bende öyle olmuştum.
Ancak karnında büyüdüğünü, hele o tekmeleri hissettiğin anda bir daha hiçbir hissin eskisi gibi olmayacak.
O minik şey doğduğunda ilk 3 ay bir alışamama sürecin de olacak sonrası sevgi yorgunluk dolu bir ömür.
Annelik zor zanaat.

Şu anki konumunuz için çok uğraşmış görünüyorsunuz. Sanırım şimdiye kadar kimseden yardım talep etmediniz, ihtiyacınız olsa bile. Hep kendinizi feda ettiniz.

Yüksek standartlar karşısında kendinizi çok yıprattığınız için çocuk sizin için bir ödül değil, yeni bir sorumluluk ve onun için sadece siz uğraşacak bakımını üstlenecekmişsiniz gibi geliyor. Bu da sizde heyecandan çok kaygı uyandırıyor.

Sen dünyaya bir can getiriyorsun bu nasıl kutsal bir şey biliyor musun mucize resmen onun tüm karakterini herşeyimi senle eşin baştan yaratacaksiniz 🤗🤗 her şeyin bir zorluğu var ama o küçük elleri bir düşün sana her dokunduğunda susan seni görünce heyecanlanan birini düşün

Tecrübesizlikten kaynaklanan bir korku. Elinden geleni yapmaya çalış, araştır, oku, annelerle konuş. Sonra da elimden geleni yaptım diye içini ferah tut. Doğduktan sonra hemen alışırsın zaten. Bir süre sonra her şey rutin olacak sizin icin, merak etme. Hayirli olsun bebiş :)

Gayet normal. Bu istemediğin, hazır olmadığın anlamına gelmez. Geçiş dönemindesin. Kimsenin görmediği, tanımadığı, karakteri, yüzü, sesi kimse ile aynı olmayan bir insan, dünyaya senin sayende gelecek. Onu ilk sen tanıyacaksın. Sen eğitip, yönlendireceksin. Ne istediğini anlayamazsam diye korkma. Senden daha iyi kimse anlamayacak onun ne istediğini.

Çocuk sahibi olmak için Allaha yalvar yakar dua eden insanlar varken bunu söylemeyin bence

Karamsar bir kişiliksiz ben de böyleyim. Lütfen bir gün ilerisi ve geleceği düşünüp endişelenmeyi hırakacağın aktiviteler yap. İleride çok iyi bir evladın olacak o dünyaya geldiğinde heyecanlanacağını düşünüyorum.

psikolog yardımı alabilirsin. ilk bebekse korkman, gerilmen normal. emin ol kucağına alana kadardır hepsi