İstemeden hamile kaldım, 4 yaşındaki çocuğumu sevemiyorum, bu psikolojiden nasıl kurtulurum?

Eşin seni korunuyorum diyip nasıl hamile bırakıyor? Prezervatif kullanıp kullanmadığını kendin görebilirsin bahanen çok saçma geldi de neyse. Ben psikolog değilim ama benim düşüncem kendini hep kötü düşüncelere odaklamışsın böyle yapmasaydin hamile kaldığında hem anne olup hem de kariyer hayatında ki rolünü kaybetmemek için çok güzel kişisel gelişim kitapları var onları okuyarak faydalanabilirdin. Çok güzel bir çocuk yetiştirip o çocuğun inanılmaz başarılı annesi olabilirdin ama sen bu kötü düşüncelere kendini odakladigin için bu olanağı hiç düşünmemişsin bile benim sana tavsiyem bir psikoloğa gitmen sana annelik ve kariyer konusunda güzel bir yol çizmesi.

Senden bir parça sonuçta bide böyle düşün. Eksik kalan yönlerini onunla tamamlamaya çalış. Hayatı tanımasına fırsat ver. Evet eşiniz suçlu ama çocuğunuz değil. Sevgisiz somurtkan bir anne ilerde ona travmalara sebep olabilir. Lütfen çocuğunuzdan acısını çıkarmayın ilerde pişman olacağınız şeyler yapmayın. Pozitif düşünün çocuğunuz olmayabilirdide belkide kaderde bu varmış. Şükredin insan önünü göremez yarın Ne olacağını bilemezsiniz isyankar olmayın yaşadığınız hayata çözüm üretmeyi düşünün odaklanın mutlaka bir yön bulacaksınız.

Böyle düşünme asla çocuğunu sevmeye çalış onunla beraber aktivitelerde bulun sıkıcı hayatını çocuğunla beraber renklendrmeye çalış onunla birlikte gezin elini tut çocuğunun parka götür oyun oyna onunla vakit gecir mutsuz olmanın sebebi o çocuk degil o senin bi parçan herseye rağmen onu sevmeye çalış onunda anne sevgisine ilgisine ihtiyacı var ona karşı nefret dolu sevgisiz isen bu ilerde onun icinde büyük bir travma olur o da ilerde kendi çocuklarına karşı ilgsiz sevgisiz olur senden ne görürse çocuğuna aynısını yapar ve o zaman geldgnde emin ol en cok üzülen sen olacaksn benim annmde öyleymiş doğurduğu hiçbir çocuğu istememiş biz varken hic mutlu olmams bizimle hic oynamaz ilgilnemezms keşke ölse diye dua ederms hep ama şimdi hepimiz büyüdük kılımıza zarar gelse oturup ağlar dert eder hasta olur böyle olmak istemiyorsan ilerde çocuğuna göstermen gereken ilgiyi sevgiyi ondan mahrum bırakma mutlu büyüsün buna izin ver dua et her zaman Allah yardmcnz olsun inşallah 🤲🤲

Burada yazılanların size faydası olacağını zannetmiyorum. Mutlaka uzman birinden yardım almalısınız. En azından bu sitede Bir Bilen’e sorabilirsiniz. İnternette araştırma yapabilirsiniz.

Çocuğunuza gelince ona kızmıyor, bağırmıyor olabilirsiniz. Ama çocuk kalbi sevgiyi hissettiği gibi sevgisizliği de hisseder. Bu durum ileride travmalara yol açabilir. Çocuğunuz için uzman bir pedagogdan da yardım alabilirsiniz.

En azından kendi anneniz ile bu durumu paylaşın. Sizi anlamasını sağlayın.

Bende ikinci cocugumda yasamistim ayni seyleri bi sure. Bag kuramamistim. Ama o buyudukce tepkiler vermeye basladikca cok farkli oldu hersey. Iyiki dogurmusum iyi ki var hayatimda. Cocugunun herseyiyle sen ilgilenmelisin. Birlikte uyuyun. Cunku insanlar birbirine uyurken baglanirlar. Cok onemli bu. Hatta soyle soyleyeyim oglum uzun bi sure babasiyla uyudu ve asiri baglandi ona ama ve biz ayrildigimizda esimle, oglum cok zorluk cekti. Biraz agir bi cocuk ve ole duygularini belli etmez di. Sarilmaya kalkissam istesede tepki verirdi. Asla agzindan annecim sevgililm falan gibi kelimeler cikmadi. Esimden sonra geceleri onunla birlikte uyudum. Ve bi sure sonra annecim askim diye etraftaki insanlari onemsemden her an boynuma atliyodu. Demek istedigim insanlar uyku aninda birbirlerine baglaniyolar.

Bence önce boşanmalısın Çocuğu babasına vermelisin Çünkü eşin senin güvenini kırmış ve senin kararlarına saygı göstermemiş Bu affedilecek bir şey değil Çocuk istiyorsa seni böyle zorlamadan senden ayrılıp Çocuk isteyen bir partnerle tanışmalıydı Yaptığı çok saygısızca Sana ilerde kimbilir daha neler yapar Kendine güvenmeni kendi kararlarını almanı tavsiye ederim

Esin seni kandirmadi sen kanmak istedin. O kadar korkuyordun dogurmaktan fazla onlemden zarar gelmez diyip neden sen de korunmadin? Neyse suclamak istemiyorum daha fazla. Cocuklarina iyi bir anne ol. Olan olmus artik sen bir annesin ve bir annenin asla yalniz bir hayati olamaz.

Psikolog iyi gelir. Ve dünyaya gelen her şey büyüyor gelişiyor. Çocuğun olmasaydı da yaşlanacaktın. Birine hayatında yer açmak hele de çocuğun ise bencil düşüncelerden uzak fedakar olmayı gerektirir. Durumun zor seni kandırmaları hoş değil lakin bu eksiklik değil kabullenip devam etmen lazım. Dışarda birisi yüklü miktarda birikimini de çalabilirdi o zaman da ah vah yapsan da yaşamaya devam edecektir onun eksikliğine alışacaktın çünkü hayat devam ediyor. Ama sana bir varlık bahsetmişler sorumluluğu zor ama karlı sen öldükten sonra bile seni yaşatacak bir varlık. Bu yüzden öfken gerekirse kocana olsun ama sevgini küçük mazlumdan eksik etme.

Zaten 4 yaşında şu an 7 yaşında okulada başlar büyüdükçe sğrekli peşinde olmazsın zaten 4 duvarda kalmak evet çok sıkıcı oluyor ama sana tavsiyem kurgusu güzel olan kitaplar oku okudukça başka olayları şu sıkıcı hayattan azda olsa kurtarıyorsun kendini bi öyle dene bence. Ve Allaha dua et en önemlisi ya fettah esmasını zikret fazileti çok kuvvetlidir bakabilirsin netten hayırlı kapılar açar sirekli zikret. İnşallah iyi olursun

Ne halin varsa gör
Kendine anne deme de
Eşine söyle bunları o yavruya bakabilecek bir anne bulsun
Öyle doğurmakla anne deyimi alınmaz yobaz yaratık
Hiç anlayış gösteremem