Bence hazırladığım bu yazı hepimize Anne-Baba kavramlarına bir daha bakmamız gerektiğini gösterecektir.
Daha önce paylaşımlarımda da belirttiğim üzere bir babanın babalık süreci hamileliğin başlamasıyla beraber başlar, fakat bu yaşanan süreçte, ne anneler ne aileler kimse baba varlığını fark etmemekte, ve bu durumda çok babanın bu işine gelmekte. Çünkü artmak durumunda olan iş yükleri azalmakta.
Öte yandan hep belirttiğimiz gibi aile tek başına yükünü taşıyamayacağınız bir sorumluluk.
Bu nedenle aile içinde her birey olması gerektiği kadar yaşananlara dahil olmalı, adil ve eşit bir iş bölümü olmalı. Hep duyarız; ben hem annelik hem babalık yaptım. Artık babalar da bunu rahatça söyleyebilir ben sana annelik de yaptım :)
Yapılan bir çalışma göstermiş ki, bebeklerin birincil bakımları ne kadar baba tarafından yapılırsa, baba beyni anneden daha anneci oluyor.
Yeni çalışma göstermiş ki; yeni doğan bebekleriyle bakımı için daha çok vakit geçiren babalar, bebeklerinin güvenlikleri için daha endişeli ve kaygılı oluyorlar. Kısacası bebeğin iyiliğini en iyi bilen anneler olmuyor sadece.
Özellikle, bebeğin birincil bakıcısı olan babaların amigdala ve diğer duygusal işleme sistemlerinde bir faaliyet artışı olarak, ebeveynlik deneyimleri anneler tarafından yaşanan deneyimlere paralel olduğu gösterilmiş. Çalışma araştırıcılarından Ruth Feldman; bulgular gösteriyor ki beyinde adanmış ebeveynlik için doğal bir ağ var. Ve bu ağ ebeveynin rollerine göre yanıt vermekte. Yani anne babalığı beyinde ebeveynlik için sorumlu ağ, cinsiyete göre değil çocuk bakımında aldıkları rollere göre tepki vermekte.
Yale Üniversitesi, Yale Çocuk Eğitim Merkezinde görev alan Prof. Feldman;
“Gebelik, doğum ve emzirme annelerin çocukların yaşam devamlılığı için endişelerini güçlendiren birincil ve kuvvetli öncelikleri. Babalarında en az anneler kadar bu endişeleri taşıma kapasiteleri var, ama babaların günlük bakım aktivitelerine katılımları gerekmekte." diye açıklamakta.
Birincil sorumluluğu üstlenen anne ve destek rolü üstlenen Baba arasında belirgin farklar olduğu görülmüş, annelerin amigdala ve diğer duygusal işleme sistemlerinde babalara göre 5 kat fazla aktivite olduğu gözlemlenmiş.
Öte yandan, babalar onların üstün zamansal silkus, mantıksal görevleri ile ilgili sosyal etkileşime katılan ilgili beyin bölgesi daha fazla faaliyet gösterdi.
Bu sosyal yardımlar işleme, mimik okuma ve konuşma işleme için çok önemlidir. Bu göstermiştir ki babalarda ebeveynlik, anlama ve davranışsal bir şekilde empati kurmaya dayalı. Fakat birincil bakım sorumluluğu babalarda olduğunda, her iki ebeveynlik bölgesininde yüksek oranda aktif olduğu gözlemlenmiş.
Feldman Babaların kognitif yapıları olduğu gibi , çocuk bakımına hassas amigdala aktivasyonlarının olduğu ve babaların bu aktiviteyi anne seviyelerinde ve üzerinde aktive edilebildiğini belirtmiş.
Çocukla geçirdikleri zaman oranında babaların bu iki beyin bölgesi arasında bağlantı ve derecelendirmenin arttığını, ebeveynlik rollerine daha fazla ve hızlı adapte olduğu gösterilmiştir.
Yapılan çalışma özelte şunu göstermiştir.
Annelik ve babalık dediğimiz tanımlamaların bize doğal olarak verdiği haklar var, fakat ebeveynlik dediğimizde hepimizin doğal rolleri kadar geliştirebileceği ve geliştirmesi gereken potansiyelleri var.
Biz babalar olarak bir anne yerine geçmemiz ya da bir anneden iyi olmamız değildir gösterilen ama her birimiz görmeliyiz ki, bir baba bir anne kadar titiz ve bakıcı olabilir, nasıl bir anne bir baba kadar koruyucu oluyorsa.
Benim çalışmadan anladığım ve çıkardığım ana nokta şudur; Doğal yapımız bilimsel olarak, ebeveynlik rollerimize göre şekillenmekte. Cinsiyetlerimize göre değil!
Ebeveynlik kavramını anlayıp içselleştirdiğimizde tüm şüpheler de otomatikman ortadan kalkacak gerçekten. Teşekkürler bu şahane görüş ve aktarım için Özdemir Bey <3 <3 <3
Neden bebek bakmada iyi olmasınlar? Bunları sormak bile erkekleri bundan uzaklaştırmaktır. Herkeste internet var bir baba ne yapacağını bilmediğinde youtube'dan doktor videolarını izleyip bilgi alabilir. Bir anne de bir baba da evladına iyi bakar neden bakmasın. Hep alışılmış kadının bakmasına ama hem baba hem anne bakmalıdır çocuklarına. Çocuk tek yapılmıyor ki iki tarafta aşırı emek göstermelidir. Erkekleri ne zaman bu tarz işlerin içine, konuların içine katarsak onların da sorumluluk sahibi olması gerektiğini hatırlatır, aşılarsak onlarda farkına varacaklar sadece annenin değil hem anne hem babanın bilgili ve emek verici olması gerektiğini. Bunun dışında çocuklarına çok güzel ve özel bakan babalar var. Herkes istedikten sonra iyi anne iyi baba olabilir. Nasıl ki anneler iyi anne olmayı başarıyorsa erkekler de başarır.
Merhaba, Bir babanın bebeğe iyi bakıp bakamayacağının bebekle ne kadar ilgilendiği ve zaman geçirdiği ile alakalı olduğunu düşünüyorum.
Dünyaya geldikten sonra tüm ihtiyaçları anne tarafından giderilen bebeğin bu dönemde anneyle arasındaki ilişki babaya göre farklı olacaktır. Annenin bebeğin bakımında ön plana çıkması da babayı ikinci plana itecektir fakat çocuğun yetiştirilmesinde anne ve babanın her ikisinin sorumlu olduğunun unutulmaması gerekir.
Çocuk dünyaya geldikten sonra baba çocuk bakma sürecine daha fazla dahil edilirse bu konuda zamanla tecrübe kazanacaktır ve anne bebeği babaya emanet ettiğinde gözü arkada kalmayacaktır.
Duruma ve kişiye göre değişir. Eğer ki çocuk anneden bağımsız hale gelecek yasa geldiyse baba bakabilir. Ayrıca her baba aynı beceri ve istekte değildir. Ilgisi ve bilgisi olan bir baba bebeğine bir süre bakabilir.
bunu anlamak için bir kaç basit yöntem var? kendisi bilinçlenmek istiyor mu? mesela çocuk büyütmekle ilgili kitap okuyor mu ya da neden çocuk yaptığının bilincinde mi?
sadece yapmak için yaptıysa bile muhtemelen bilinçli bir birey değildir kültür robotudur ve bu tip insanlara genelde çocuk emanet edilmez.
Ederim ediyorum da doğduğu günden beri. Eşim bebeğimizin altını değiştirmesinden üstünü değiştirmesinden tut herseyi benim kadar iyi biliyor. Bırakıp ta uyuduğum ya da bir işim olduğun da evden çıktığım çok oldu. Hic gözüm arkada kalmadı. Çocuğa bakmak sadece annenin görevi değildir.
Kadınlar da annesinin karnında öğrenmiyor. Erkeğe de biraz deneme yanılma alanı açmak gerekiyor. Mesela benim arkadaşım eşim evde iş yapmak istiyor ama ben beğenmiyorum diyor. Beğen ya da beğenme yapsın adam. Yani hata yapması için alan açmadıkca doğrusunu nasıl öğrenebilir?
ben olsam bırakmam ama o davranışı ilgilenişi seişi ile alakalı eğer her şeyi düzgün yapıyosa ver eğer zorunluysanda ben başkasına veririm daha iyi ERKEKLERE GÜVENİLMEZ bence
Aynı eğitimin gerektirdiği ebeveyn otoritesi, kendini bir şekilde çocuklarla aynı seviyeye getirmeyi talep eden bir arkadaşlık duygusuyla mükemmel bir şekilde uyumlu hale getirilebilir.
Anne ve babalık içgüdüseldir şunu unutmamalı hiç bir anne ilk çocuğunda profesyonel olmuyor öğrene öğrene baba da aynı şekilde ilgili bir babaysa anneye olduğu kadar da babaya emanet edilmeli çocuk
Baba degilim de sigara icirmisligim var yegenlerime. Birinde de 1 2 dakika yukari kata cikayim dedim orda dolabin uzerine cikmis sarkitmis kendini. Neyseki dusmemis
Bence hazırladığım bu yazı hepimize Anne-Baba kavramlarına bir daha bakmamız gerektiğini gösterecektir.
Daha önce paylaşımlarımda da belirttiğim üzere bir babanın babalık süreci hamileliğin başlamasıyla beraber başlar, fakat bu yaşanan süreçte, ne anneler ne aileler kimse baba varlığını fark etmemekte, ve bu durumda çok babanın bu işine gelmekte. Çünkü artmak durumunda olan iş yükleri azalmakta.
Öte yandan hep belirttiğimiz gibi aile tek başına yükünü taşıyamayacağınız bir sorumluluk.
Bu nedenle aile içinde her birey olması gerektiği kadar yaşananlara dahil olmalı, adil ve eşit bir iş bölümü olmalı. Hep duyarız; ben hem annelik hem babalık yaptım. Artık babalar da bunu rahatça söyleyebilir ben sana annelik de yaptım :)
Yapılan bir çalışma göstermiş ki, bebeklerin birincil bakımları ne kadar baba tarafından yapılırsa, baba beyni anneden daha anneci oluyor.
Yeni çalışma göstermiş ki; yeni doğan bebekleriyle bakımı için daha çok vakit geçiren babalar, bebeklerinin güvenlikleri için daha endişeli ve kaygılı oluyorlar. Kısacası bebeğin iyiliğini en iyi bilen anneler olmuyor sadece.
Özellikle, bebeğin birincil bakıcısı olan babaların amigdala ve diğer duygusal işleme sistemlerinde bir faaliyet artışı olarak, ebeveynlik deneyimleri anneler tarafından yaşanan deneyimlere paralel olduğu gösterilmiş. Çalışma araştırıcılarından Ruth Feldman; bulgular gösteriyor ki beyinde adanmış ebeveynlik için doğal bir ağ var. Ve bu ağ ebeveynin rollerine göre yanıt vermekte. Yani anne babalığı beyinde ebeveynlik için sorumlu ağ, cinsiyete göre değil çocuk bakımında aldıkları rollere göre tepki vermekte.
Yale Üniversitesi, Yale Çocuk Eğitim Merkezinde görev alan Prof. Feldman;
“Gebelik, doğum ve emzirme annelerin çocukların yaşam devamlılığı için endişelerini güçlendiren birincil ve kuvvetli öncelikleri. Babalarında en az anneler kadar bu endişeleri taşıma kapasiteleri var, ama babaların günlük bakım aktivitelerine katılımları gerekmekte." diye açıklamakta.
Birincil sorumluluğu üstlenen anne ve destek rolü üstlenen Baba arasında belirgin farklar olduğu görülmüş, annelerin amigdala ve diğer duygusal işleme sistemlerinde babalara göre 5 kat fazla aktivite olduğu gözlemlenmiş.
Öte yandan, babalar onların üstün zamansal silkus, mantıksal görevleri ile ilgili sosyal etkileşime katılan ilgili beyin bölgesi daha fazla faaliyet gösterdi.
Bu sosyal yardımlar işleme, mimik okuma ve konuşma işleme için çok önemlidir. Bu göstermiştir ki babalarda ebeveynlik, anlama ve davranışsal bir şekilde empati kurmaya dayalı. Fakat birincil bakım sorumluluğu babalarda olduğunda, her iki ebeveynlik bölgesininde yüksek oranda aktif olduğu gözlemlenmiş.
Feldman Babaların kognitif yapıları olduğu gibi , çocuk bakımına hassas amigdala aktivasyonlarının olduğu ve babaların bu aktiviteyi anne seviyelerinde ve üzerinde aktive edilebildiğini belirtmiş.
Çocukla geçirdikleri zaman oranında babaların bu iki beyin bölgesi arasında bağlantı ve derecelendirmenin arttığını, ebeveynlik rollerine daha fazla ve hızlı adapte olduğu gösterilmiştir.
Yapılan çalışma özelte şunu göstermiştir.
Annelik ve babalık dediğimiz tanımlamaların bize doğal olarak verdiği haklar var, fakat ebeveynlik dediğimizde hepimizin doğal rolleri kadar geliştirebileceği ve geliştirmesi gereken potansiyelleri var.
Biz babalar olarak bir anne yerine geçmemiz ya da bir anneden iyi olmamız değildir gösterilen ama her birimiz görmeliyiz ki, bir baba bir anne kadar titiz ve bakıcı olabilir, nasıl bir anne bir baba kadar koruyucu oluyorsa.
Benim çalışmadan anladığım ve çıkardığım ana nokta şudur; Doğal yapımız bilimsel olarak, ebeveynlik rollerimize göre şekillenmekte. Cinsiyetlerimize göre değil!
Ebeveynlik kavramını anlayıp içselleştirdiğimizde tüm şüpheler de otomatikman ortadan kalkacak gerçekten. Teşekkürler bu şahane görüş ve aktarım için Özdemir Bey <3 <3 <3