Çocuğu döverek eğitmeye çalışmanın mantığı nedir?

Döverek eğitim olamaz. Bir çocuğa oyun oynarken sırtına hafifçe vursanız çocuk buna sadece güler. Ama kızdığınızda ona vurmanız o çocuğu incitir ve ağlamaya başlar. Eğitim de oyun oynar gibi üslupla olur. İncitmeden eğitim verilmeli. Gün sonunda, ileride çocukta neyi gördüyse ileride onu kendi çocuğuna uygulamaya başlar. Bu bir kısır döngü..

O çocuk hırçın, asi, savunmasız, güvensiz, çaresiz, özgüvensiz, depresif, melankolik, saldırhan olur ve hep çocuk kalır. Doyumsuz olur. Çünkü sevgiyle, sevilerek büyümemiştir. Kendini sevmez, kendini dışlar, kendini kabul etmez. Bedenine zarar verir, bedenine zarar veremese de yeme bozukluğu yaşar ya haddinden fazla yer ya da yemek yemez. Herkesin içindeki hastalığın sebebi sevgisizliktir. Şiddet terbiye etmez. Şiddet gören kişiler kinci olur.

Mantıklarini sevim onların, ne mantığı zihniyeti bozuk hasta ruhlu kişilikler, kanlarını içsem doymam öfkesinin en hassas olduğum konudur çocuk konusu !!! Acizlik ten başka bisey değil çocuğa el kaldırmak, o eller kırılsın, öylelerine allah çocuk nasip etmesin inşallah

Öyle bir mantık yoktur. Genellikle çocukken ebeveynleri tarafından dövülen çocuklar ileride anne baba olduklarında aynısını çocuklarına uygularlar. Çünkü çocuk anne babasını örnek alır.
Ebeveynler çocuklarına ne kadar ilgi ve sevgi gösterirse çocuk büyüdüğünde de iyi bir ebeveyn olur.

Eğitim dedikleri şey döverek uygulamaya çalışıyorlar çok yanlış bir davranış böyle yapmak ilerde o çocuğun dünyasını yıkıyor, geleceğe bakış açısı değişiyor, özgüvensiz yetişiyor, hayatı daha karışık hale geliyor😔 Ebeveynlerin dedikleri şeyi yapmaları ya da yapmamaları sonucunda dövmeye başlıyorlar oysa ki o çocuk yapası yoksa yapıyor yapası varsa yapmıyor en büyük yanlışı kendileri yapıyorlar. Döverek eğitimin olmadığı gerçeğini bir anlasalar keşke.🤦‍♀️

Çocukluğunu şiddet görerek geçirmiş bir insan, dünyanın en iyi imkânlarına da sahip olsa asla gerçek anlamda mutlu olamıyor. Yüreğinde kapanmayan bir yara gibi taşıyor çocukluk yıllarını. Ve en acı yanı da bu insan sevmeyi bilmiyor, bilemiyor. Maruz kaldığı tek şey şiddet olduğu için çevresindeki insanlara da hep şiddetle yaklaşıyor. Çok yazık.

Yok artık var mı böyle birşey ya çocuğa vurulur mu adı üstünde çocuk o benim insan nasıl kıyar minicik bir bedene yemişim eğitimini kırsın döksün zıplasın dağıtsın bir daha çocuk olmucak o doya doya yaşasın benim de kızım var sürekli kuşlar gibi koklaşırız eğer birşey anlatılması gerekiyorsa çocuğa bunun bir sürü çeşitli yolu var..

Öyle büyümüşler, aksini bilmiyorlar. "Babam da beni döverdi, bak ben ne efendi oldum" der sorsan çoğu kişi, efendilik dedikleri büyük bir travma aslında ama doğrusunu gösteren olmadığı için bilmiyorlar maalesef.

Onun adı eğitmek olmaz çocuğun öz güvenini paramparça etmek olur çocuğu döverek terbiye etmek çocuğun gelişiminde geri dönülmez tahribe neden olabilir bazen çocuğun şımarıklığıyla baş etmenin en kolay yolu gibi görünse de çocuğa vurmak hiçbir zaman bir çözüm yolu değil bence.

Döverek çocuk eğitilmez sadece bastırılır ve korkutulur. şu an anlaşılmaz ama ilerde çocuğun hayatını büyük oranda etkiler. Paikolojik olarak sıkıntı yaşatır. El kadar bebeye elinizide kaldırmayın bari

Şiddetle çocuk terbiye edilmez, psikolojide yaşanan her travmanın çocukluğa çıkmasına şaşırmamalı. İleride çocuğumun psikolojisi üzerinde kalıcı hasarlar bırakmayı asla istemem, her şey iletişimle çözülür.

Doverek egitim diye bir sey yoktur fakat hatirlatirim buyuklerimiz cicugunu dovmeyen dizini dover demis. Nadiren gerek olur asiriya kacilmaz. Ben doverim razi olmayan benimle evlenmesin de muhattap olmasin da. Bokunu cikarmamak gerek bir seyin.

Mesela benim annemde bu kafa içerisinde hatta parmağımı kırmışlığı bile var. Böyle insanlarda ya sinir hastalığı oluyor ya da ciddi eleştiriyi kaldıramadıklaeı için zorlarına gidiyor ve şiddet uyguluyorlar, cidden çok mantıksız keşke ailemi değiştirebilseydim.

Şiddet ile hiç bir canlı eğitilmez, eğittiklerini sanırlar muhakkak patlak verir bir zaman sonra.. Üstelik şiddet sadece fiziksel olmaz psikolojik şiddette çok çok ağır... Huzur veren huzur bulur..