Çocukların kreşe başlama yaşı önemli bir kriterdir fakat dikkat edilmesi gereken esas durum bu değildir.
Bireysel farklılıklar göz önünde bulundurularak; her çocuğun aileye karşı bağımsızlık isteği, sosyalleşme ihtiyacı farklılık gösterecektir. Çocuğunun psikolojik ve gelişimsel olarak kreşe başlamaya hazır olduğundan emin olmalısınız. Bunu da bakımvereni olarak iyi bir gözlem sonucu elde edebilirsiniz.
Örneğin akranlarıyla arasındaki sosyalleşme, paylaşma davranışı size bu konuda yardımcı olabilmektedir. Kreşe gitmenin çocuğunuz üzerindeki pozitif etkilerinin en önemlisi çocuğunuzu sosyal, bilişsel, fiziksel ve duygusal olarak evi dışında gelişen bir hayata hazırlar.
Ev çocuğun birincil güvenli alanıdır dolayısıyla ebeveyniyle geçirdiği yemek, oyun, aktivite saati gibi evdeki durumlar esnektir çocuğun istediğine, rahatına göre şekillenir ve çoğu zaman sınırlar belirsizdir. Fakat çocuk kreşe başladığında artık orada bir “birey” olarak bulunur.
Sosyalleşir, kendi yaş grubuyla bir arada bulunmak bile başlı başına yeni bir deneyimdir. Bu yeni deneyim çocuğun sosyal sınırlar ve kuralları öğrenmesine yardımcı olmaktadır. Beraberinde yaşıtlarıyla bir arada sosyalleşmesi, bilişsel süreçlerinde olumlu değişimlere, duygusal olarak yeni ortamlara hazırlanma gibi faydaları bulunmaktadır.
Negatif yönleri ise;
3 yaşındaki çocuğun ahlaki gelişiminin, utanma duygusunun henüz gelişmemiş olması çocuğun kreş ortamına ayak uyduramamasına, kreş ortamındaki mevcut kurallar çocuğu rahatsız edebilmekte bu da bir takım öfkeli davranışlar göstermesine sebep olabilmektedir.
Çocuk ailevi bazı özellikler ve duyguları kaybediyor. Anneye/babaya sığınma ve evde yaşam kavramı çoğunda bitiyor. Uyku düzeni bozuluyor ve özlem duygusu köreliyor. İlk zamanlarda değersiz ve terkedilmiş hissine kapılıyor ve bazı çocuklar bunu üzerinden atamıyor. Anne/baba sevgisini farklı noktalara kanalize ediyor ve bunu benimsiyor. İlerleyen yaşlarda anne/baba yerine arkadaş çevresini daha öncelikli görüyor. Kolay arkadaş ediniyor ve toplumsal çekinceleri kayboluyor. (Burada kreşin kalitesi ve oraya gelen çocukların davranışları çok şeyi yönetiyor. )
Büyük ihtimalle daha sosyal ve girişken olurlar. Daha fazla şey öğrenirler. Sonuçta bizlerin evde öğrettiği şeyler sınırlı oluyor. Okulda daha fazla aktivite yapma ve bilgi edinme şansları var. Ama tabi o yaşta bir çocuğun ev ortamından bu denli uzak olması ne kadar doğru bilmiyorum. Eğer okuldan döndüğünde anne ve baba çocuğa zaman ayırıyorlar belki çok sorun olmaz. Ama sırf okuldaysa eve gelince de yatıyorsa anne ve baba şefkatinden uzak kalır. Bu dengeyi tutturmak önemli.
Benim oğlum 2 yaşındayken kreşe başladı. ve 2 yaşına kadar anneanne babaanne yanında durdu. Boş boş sağ sola bakan bir çocukken şu an 4 yaşında matematik işlemi yapmaya başladı ingilizce konuşmaya çalışıyor evde verilen eğitim büyükanneleri geçtim anne baba tarafından bile yeterli değil bence iyi bir eğitimci güzel bir kreş çocuğun bütün hayatına pozitif anlamda etki katıyor. ilk başlarda çok küçük kıyamadık bu duruma üzüldük falan ama şimdi iyiki diyorum yine olsa aç kalırım ama kreşe para öder gönderirim.
Evde anne ilgilenemiyorsa ve çocuğu televizyon önüne bırakıp mutfak ve diğer işlere gidiyorsa bence kreş daha iyi. Yani; anne sevgisi-ilgisi-eğitimi ve anne ile oynaması her zaman iyi.. Ama bu yapılamıyorsa çocuğun kreşte olması, yaşayıp öğrenmesi; televizyon karşısına geçip bön bön izlemesinden iyidir.. Ama pandemi döneminde maalesef ne akraba ne komşu ne de kreş mümkün oluyor. Hiç sevmediğim, televizyon nesili yetişiyor maalesef. :(
Evde bir yere kadar anne egitimi veriliyor bir yerden sonra o da yetmiyor daha farklı aktivitelere ihtiyaç duyuyor çocuklar tv VS ile evde kalmalarındansa verimli bir kreş ortamı bence çok mantıklı
Merhaba,
Çocukların kreşe başlama yaşı önemli bir kriterdir fakat dikkat edilmesi gereken esas durum bu değildir.
Bireysel farklılıklar göz önünde bulundurularak; her çocuğun aileye karşı bağımsızlık isteği, sosyalleşme ihtiyacı farklılık gösterecektir. Çocuğunun psikolojik ve gelişimsel olarak kreşe başlamaya hazır olduğundan emin olmalısınız. Bunu da bakımvereni olarak iyi bir gözlem sonucu elde edebilirsiniz.
Örneğin akranlarıyla arasındaki sosyalleşme, paylaşma davranışı size bu konuda yardımcı olabilmektedir. Kreşe gitmenin çocuğunuz üzerindeki pozitif etkilerinin en önemlisi çocuğunuzu sosyal, bilişsel, fiziksel ve duygusal olarak evi dışında gelişen bir hayata hazırlar.
Ev çocuğun birincil güvenli alanıdır dolayısıyla ebeveyniyle geçirdiği yemek, oyun, aktivite saati gibi evdeki durumlar esnektir çocuğun istediğine, rahatına göre şekillenir ve çoğu zaman sınırlar belirsizdir. Fakat çocuk kreşe başladığında artık orada bir “birey” olarak bulunur.
Sosyalleşir, kendi yaş grubuyla bir arada bulunmak bile başlı başına yeni bir deneyimdir. Bu yeni deneyim çocuğun sosyal sınırlar ve kuralları öğrenmesine yardımcı olmaktadır. Beraberinde yaşıtlarıyla bir arada sosyalleşmesi, bilişsel süreçlerinde olumlu değişimlere, duygusal olarak yeni ortamlara hazırlanma gibi faydaları bulunmaktadır.
Negatif yönleri ise;
3 yaşındaki çocuğun ahlaki gelişiminin, utanma duygusunun henüz gelişmemiş olması çocuğun kreş ortamına ayak uyduramamasına, kreş ortamındaki mevcut kurallar çocuğu rahatsız edebilmekte bu da bir takım öfkeli davranışlar göstermesine sebep olabilmektedir.
Sevgilerimle.
Psikolog Deniz Yel
Hem olumlu hem de olumsuz yönlerini güzel bir şekilde açıkladığınız için teşekkür ederim