Anne Baba Olacağımızı Öğrendiğimizde Yaşadığımız Duygular

Gizli Üye

Anne-Baba olmak için uzun zamandır bekliyorduk. Bir akşam yine test yaptım ama içimde değişik bir şey hissediyordum. Aradan 5 saniye bile geçmeden çift çizgi gördüğümde çığlık atmamak için kendimi zor tuttum. Hemen hastaneye gittim 5 haftalık bir tohumdun. Ağlaya ağlaya babanın işyerine doğru gittim.

Anne Baba Olacağımızı Öğrendiğimizde Yaşadığımız Duygular

Babana senin ultrason resmini gösterdiğimdeki mutluluk paha biçilemezdi. Günlerce ellerim karnımda gezdim. Sanki düşersen ben tutacaktım seni. Neredeyse 2 haftada bir sesini duymaya gittim. Sen 2 aylıkken rüyamda erkek olacağını öğrendim. Doktorun İlk önce senin için kız dedi, sonra erkek olduğunu öğrendik. Aslında benim için hiç fark etmezdi.

Günler haftaları, haftalar ayları kovaladı sen gittikçe büyüdün ama bir türlü doğmak nedir bilmedin :) Doktorun artık almamız gerektiğini söylediğinde heyecandan bayılacağımı sandım. Ya anne olamazsam, ya bakamazsam, ya aç kalırsa, ya uyursam vs.vs.vs kafamda dolaştı durdu sürekli. Doğumhaneye giderken baban avuçlarımın içinden öptü Allaha emanet olun ben sizi burada bekliyorum dedi.

Anne Baba Olacağımızı Öğrendiğimizde Yaşadığımız Duygular

Uyandığımda sen çoktan doğmuştun. Baban, teyzen, halan, dayın, amcan herkes yanımızdaydı herkes ağlıyordu ama bu sefer mutluluktan.. Ben doktorlara ilk önce ne renk diye sorduğumu hatırlıyorum. Çünkü baban sarışın , annen esmer :) Doktor amcan sarışın bir tombik yanak geldi dedi. Sonra seni kucağıma aldım, emzirdim sandım ki dünya o anda durdu. Dedim ki ben bu zamana kadar hiç nefes almamışım... Sabaha kadar başında bekledim, seni izledim sanki uyursam olmaz, sana yetemem sandım..

1 hafta sonra sana mama vermek istedim sütümün az geldiğini düşündüm. Ama sağdan, soldan o kadar laf ettiler ki sanki herkes haklı da ben haksızmışım gibi geldi. Ne dedilerse yaptım ama sen çok ağır sarılık oldun. Hastaneye yatmak zorunda kaldın. Seni yoğun bakıma götürdüğüm an dedim ki herkes benim için bitti. İster kızsınlar, ister sövsünler ama bir daha yanıma gelmesinler. Ertesi gün seni alıp evimize gittik. Kendim nasıl yedirmek istedimse, nasıl giydirmek istedimse öyle yaptım. Kimseyi dinlemedim. Herkes burnu havada dedi, sürekli kınadılar. Ama benim için önemli olan sadece sensin..

Şimdi 5 yaşına geldin. Babanla birlikte o kadar zorlu süreçlerden , günlerden geçtik ki anlatamam. Sana iyi bir hayat sunabilmek, iyi yetiştirebilmek için uğraştık. Senin üstüne giydiğin şeyler marka değildi belki ama sürekli mutluydun. Çok temiz değildin belki ama eğleniyordun. Yaşadığım 30 sene boyunca öğrendiğim tek şey mutlu olmak için paraya pula ihtiyacın yok. Sana pahalı bez almadım diye mutsuz muydum? Hayır. Aksine kafana kadar kakanı yaptığın günlerde gülerken gözlerimizden yaşlar geliyordu.

Sana şimdi bakıyorum. Gözlerindeki mutluluğu, sevgiyi gördükçe başardık diyorum. Annem diye boynuma atladığında evet zorlandık ama bunu hak ettim diyorum. Kimseyi kıskanmayan , şu an bile arkadaşlarını düşünen biri olduğun için . Hata yaptığında özür dilediğin, doğru yaptığında takdir ettiğin için. Sana teşekkür ederim. Hayattan bir beklentim yok, hiç olmadı da.. Sadece sizinle sürekli eğlenmek istiyorum o kadar. Ağlayacaksak bile birlikte ağlayalım ama hep yan yana , sımsıkı olalım. Sayende ben Anne oldum oğlum. Sayende yaşadığımı öğrendim. Sayende nefes almayı öğrendim. Babanı çok seviyorum ama Seni her şeyden çok <3

Anne Baba Olacağımızı Öğrendiğimizde Yaşadığımız Duygular
Anne Baba Olacağımızı Öğrendiğimizde Yaşadığımız Duygular
25 Görüş