Çocuk Yetiştirme Konusunda Aile Tipleri

Öncelikle merhaba, ailelerin çocuk yetiştirirken en çok dikkat etmesi gereken husus bence çocuklara karşı sergiledikleri tutum ve davranışlardır. Sizler için bunun hakkında bir bence yazmaya karar verdim...

Hazırsanız başlıyorum o zaman :)

1. Aşırı koruyucu aile

Aşırı koruyucu aileler genel olarak fazla kontrolcüdürler. Her şeye karşı çocuklarını korumak isterler bunun nedeni ise kendi problemlerinden ve hayata bakışlarından kaynaklanan kaygılara dayanır. Bu ebeveynler küçüklüğünde sevgi ve şefkat görmek yerine korku ve güvensizlik duygusu daha çok yaşarlar.

Özellikleri ise; çocuklarının ağlamasına dayanamazlar, sık sık doktora götürürler bir şey olmamasına rağmen, çocuklarının ihtiyaçlarını karşılamak için izin vermezler, kucaklarından indirmezler, çocuklarının başına bir şey geleceği korkusu yaşarlar, hoşgörü ve şımartıcı davranışlar sergilerler.

2. Baskıcı aile

Çocukla münazara yapmadan, anlaşmadan, onun isteklerini dikkate almadan, ebeveynlerin kural ve isteklerinin uygulanmasıdır.

Çocuk bir yanlış yaptığında aileler çocuğa ceza verir. Bunlar; dayak, ayıplama, kötüleme ve utandırma gibi olabilir.

Özellikleri; soğuk ve keskin bir tavra hakimdir. Çocuk istenilen davranışı sergilediğinde çok sevinir. Çocuğun duygu ve düşüncelerine pek önem vermez. Aile kurallarına uyması istenir.

3. Gevşek (çocuk merkezci) aile

Bu ailede daha çok kuralsızlık ve denetimsizlik hakimdir.

Özellikleri; çocuğuna zarar verici davranışları pek anlatmaz, yapılması ve yapılmaması gereken kurallar yoktur ve yeterince kesinlik içinde yapılmaz. Ailenin bu tavrı sonucu çocuk istediğini yapmak istiyor ve şantajlara başlayabiliyor örneğin 'istediğimi yapmazsanız ağlarım' ebeveynler alttan aldıkça çocuk daha çok istediğini yapmaya başlıyor ve aile de bir süre sonra çaresizliğe kapılıyor.

4. Tutarsız (kararsız) aile

Ebeveynlerin çocuğun davranışlarına karşı değişken tavırlar göstermesidir.

Özellikler: Çocuğun bazı davranışları hoş görülür, ertesi gün ise cezalandırılır. Anne kızıyor baba çocuğunun davranışlarını pışpışlıyor bazen de anne cezalandırıyor baba kıyamayıp cezayı kaldırabiliyor. En önemli husus ise uygulanan kurallarda süreklilik olmayışı örneğin; bir eşya yasaklandı diyelim ertesi gün çocuğun o eşyayı oynaması izin veriliyor.

5. Mükemmeliyetçi aile

Bu aile çocuklarının her zaman başarılı olmasını ister aynı zamanda çocuğunu başkalarıyla kıyaslar.

Özellikler; çocuğa yaşlarının üzerinde hikayeler okurlar, ailede süper çocuk özlemi vardır, çocuk istenilen davranışı sergilemezse suçlunun kendileri olduğunu düşünürler. Bu ebeveynler kusursuzu ve mükemmeli ararlar her zaman, eleştiriye pek katlanamazlar, kendilerini her zaman haklı bulurlar. Evlerini katı kurallarla yönetirler, ben yapmadım o yapsın diye düşünürler.

6. İlgisiz aile:

Bu aile mükemmeliyetçi aile tutumunun tamamen zıddıdır, aynı zamanda gevşek tutarsız aile tutumuna yakındır. Çocuklarıyla ilgilenmezler, düşünmezler. Hayatın bütün zorluklarını çocuklarının üstüne bindirirler.

Özellikler; çocuk görmezden gelinir ve yalnız bırakılır, önemsenmez, çocuk adeta yok sayılır. Aile çocuğu değersiz görür ve bu çocuğun saldırgan davranışlar sergilemesine yol açabilir.

7. Demokratik (sağlıklı) aile

Bu aile de çocuklarına karşı kuralları açıkça bellidir. Özgürlük ve kural bilinci verilir. Çocuk çoğunlukla aile kurallarına katılır. Çocuğun duygu ve düşüncelerini ifade etmesi için imkan verilir. Çocuğa şartsız sevgi ile yaklaşılır, neyin yapılıp neyin yapılmayacağı anlatılır. Çocuk öğrenmek istediğini ailesinden rahatça öğrenir yapamadığı bazı işlerde ise ailesinden yardımcı olmasını isteyebilir.

Özellikler; aile çocukla içten ve samimi bir şekil de iletişim kurar, karşı koymadan önce çocuğunun isteklerini dinler ve ona uygun cevaplar verir. Sorumluluk duygusunu geliştirir, aile çocuğun hak ve özgürlerini aynı zamanda sınırlarını öğretir, çocuklarını korkutmak yerine disiplin ve terbiye ile fikirlerini söyler. Aile için en önemli ilke: Hoşgörü- Güven- Desteklemedir.